Βρέθηκε ο τάφος της Σαπφούς

«ΨΑΠΦΑ ΕΡΩΤΙΟΥ ΧΑΙΡΕ»

Ένα αρχαιολογικό εύρημα από τα σημαντικότερα στον Ελλαδικό και όχι μόνο χώρο, έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη της 14ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων αρχικά και στη συνέχεια της Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων, που ολοκλήρωσε σε συνθήκες άκρας μυστικότητας την ανασκαφή. 

Ο τάφος της μεγαλύτερης ποιήτριας του.... αρχαίου κόσμου, της Σαπφούς, θεωρείται πως έχει βρεθεί στην περιοχή του Κάτω Κάστρου της Επάνω Σκάλας.

Σε αυτό συγκλίνει η επιγραφή σε επιτύμβια στήλη «ΨΑΠΦΑ ΕΡΩΤΙΟΥ ΧΑΙΡΕ», τα κτερίσματα, ένα χρυσό στεφάνι στο κεφάλι της νεκρής γυναίκας, ειδώλια της Αφροδίτης, πήλινες μικρές λύρες και φυσικά η ανθρωπολογική μελέτη του σκελετού στον αρχαίο τάφο, που δείχνει γυναίκα που έζησε τέλη 7ου - αρχές 6ου π.Χ. αιώνα.

Ήδη για το εύρημα έχει ενημερωθεί και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, ενώ πληροφορίες φέρουν τόσο τον κ. Γερουλάνο, όσο και την κ. Μενδώνη, να επισκέφτηκαν το χώρο της ανασκαφής κατά την επίσκεψή τους προ μηνός στη Λέσβο.

Πώς βρέθηκε...
Το εύρημα είδε το φως κατά τις ανασκαφικές εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στο πίσω μέρος του περιβάλλοντα χώρου μικρού Οθωμανικού λουτρού στο Κάτω Κάστρο της Μυτιλήνης, που ξεκίνησαν λίγο μετά τα Χριστούγεννα από τη 14η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.

Όταν ήρθε στο φως η πεσμένη επιτύμβια στήλη και διαβάστηκε η κεφαλαιογράμματη επιγραφή σε αυτήν «ΨΑΠΦΑ ΕΡΩΤΙΟΥ ΧΑΙΡΕ», με το χαρακτηριστικό τρόπο γραφής της αρχαϊκής εποχής, κλήθηκαν οι αρχαιολόγοι της Κ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων. Οι τελευταίοι, με άκρα μυστικότητα, πραγματοποίησαν την ανασκαφή και έφεραν στο φως όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία.

Το εύρημα θα παρουσιασθεί από την προϊσταμένη της Κ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων στη διάρκεια επιστημονικού συνεδρίου, ενώ άγνωστο παραμένει αν θα ανασκαφεί το σύνολο του χώρου αυτού, που πρέπει να ταυτίζεται με το αρχαίο «σήμα» της Μυτιλήνης, σημείο ταφής σημαντικών Μυτιληνιών.

Η ποιήτρια
Όπως είναι γνωστό, η Σαπφώ έζησε και άκμασε στην προκλασσική περίοδο, στις αρχές του 6oυ αιώνα π.Χ. (περίπου το 580), κυρίως στην πρωτεύουσα του νησιού της Λέσβου, όπου τότε άνθιζαν οι τέχνες κι ο πολιτισμός. Το πιθανότερο είναι ότι γεννήθηκε λίγα χρόνια πριν, στα τέλη του προηγούμενου αιώνα, του 7ου, γύρω στα 630 - 620 π.Χ., στην Ερεσό.

Κόρη αριστοκρατικής οικογένειας και συγκεκριμένα του Σκαμανδρώνυμου Ερωτίου (το πατρώνυμο που αναφέρεται στην επιτύμβια επιγραφή) και της Κλείδας, είχε τρεις αδελφούς, το Λάριχο, το Χάραξο και τον Ευρύγιο.

Η Σαπφώ ταξίδεψε στη Σικελία κι έμεινε λίγα χρόνια στις Συρακούσες γύρω στο 600 π.Χ., μπορεί και για να απομακρυνθεί από πολιτικές αναταραχές στη Μυτιλήνη. Επιστρέφει στην πατρίδα της γύρω στο 590 - 580 π.Χ., μετά την κατάλυση της τυραννίας, επί Πιττακού του Μυτιληναίου.

Είχε διαδοθεί αρκετά ένας θρύλος ότι αυτοκτόνησε πέφτοντας στη θάλασσα από ένα ακρωτήρι της Λευκάδας, για τα όμορφα μάτια ενός νέου που λεγόταν Φάων. Δε φαίνεται, όμως, να αληθεύει ούτε αυτός ο μύθος, που μάλλον οφείλεται στην παρερμηνεία κάποιου ποιήματός της, όπου η Σαπφώ εξυμνεί την ομορφιά του Φάωνος, ακολούθου της Αφροδίτης. 

Η ανακάλυψη του τάφου της αποδεικνύει ότι η Σαπφώ πέθανε και θάφτηκε στη Μυτιλήνη.
Μετά το θάνατό της, οι Μυτιληνιοί έκοψαν νόμισμα με τη μορφή της, ενώ στις Συρακούσες κατασκεύασαν κενοτάφιο σε ανάμνησή της. Όλος σχεδόν ο αρχαίος κόσμος την είπε δεκάτη των Μουσών και θνητή Μούσα και σε αρκετές Ελληνικές πόλεις στήθηκαν εικόνες της προτομής της.

Αυτή η χώρα είναι η Γη των Ελλήνων!

Δε χωράει στο ψέμα η αλήθεια… Ούτε το φως στο σκοτάδι…
Δε φτάνει ο κίβδηλος λόγος να δαμάσει τα αφηνιασμένα άλογα, να γητέψει τα τρομοκρατημένα όνειρα.

Με το πηχτό σκοτάδι να απλώνεται στη νεκρική κοιλάδα των μοιραίων και των δοσίλογων, οδοιπορούμε την οδό του μαρτυρίου.
Σε κάθε σταυροδρόμι το εκτελεστικό απόσπασμα των τοκογλύφων, σε κάθε ανηφοριά οι φονιάδες της ιστορίας υψώνονται φαντάσματα δυσθεώρητα με μάτια κόκκινα, με στόματα γλοιώδη και λαίμαργα.

Μας εκφοβίζουν, μας τρομοκρατούν…
Μας πυροβολούν με.... λόγους δόλιους από τις τηλεοπτικές οθόνες τα αδειανά κουστούμια και τα παραγεμισμένα στόματα.
Μας φτύνουν οι αρουραίοι των εφημερίδων, οι αρθρογράφοι του μεγάλου κενού, οι εθνοφθόροι και οι Ελληνόφοβοι.

«Θέμα χρόνου» αποφαίνονται οι ειδήμονες με τους υπερσύγχρονους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τα ατσαλάκωτα κουστούμια και τα αρπακτικά χέρια που στάζουν αίμα.
Καλά κρατεί ο χορός των κερδοσκόπων και των εφιαλτών…το πανηγύρι της εκφοράς των ελπίδων και των οραμάτων.

Η μεγάλη ομήγυρη των αδημονούντων την απώλεια του έθνους των ανυπότακτων έχει κιόλας παραταχθεί με κάθε επισημότητα για να παρακολουθήσει το μεγάλο θέαμα.
Ο δήμιος με την κουκούλα, τις πλαδαρές σάρκες και τα διάστικτα μπράτσα με τα φασιστικά σύμβολα, αναμένει το νεύμα του «Μεγάλου Στοχαστή». Κι ο «Μεγάλος Οπισθοδρομιστής» ετοιμάζεται να γυρίσει το ρολόι της ιστορίας τριάντα χρόνια πίσω.

Δεν επιθυμούν να πιστέψουν οι εξαγορασμένοι, οι υπόδουλοι και οι ματαιόδοξοι στη μεγάλη στρατιά των αρίστων της ιστορίας, των λαμπρών δημιουργών, των ποιητών, των αγωνιστών της ζωής, των εργατών, των καλλιτεχνών, των ανθρώπων της τίμιας δουλειάς και του πνεύματος. Ότι είχαν να κλέψουν το έκλεψαν, ότι είχαν να προσβάλουν το πρόσβαλαν, ότι είχαν να ατιμάσουν το ατίμασαν. 

Ήρθε η ώρα να πετάξουν το αποστεωμένου κουφάρι του λαού στη χωματερή της εξαθλίωσης και της απέραντης θλίψης. Ήρθε ή ώρα να ανοίξουν τις πόρτες σε κυνηγούς κεφαλών, σε ζόμπι που τρέφονται με σάρκες ανθρώπινες και αίμα ζεστό…

Έτσι πιστεύει ότι μπορεί να ανταποκριθεί στα κελεύσματα των καιρών ο «Μεγάλος Στοχαστής», ο δειλός πολεμιστής με τη λερωμένη σκελέα, ο αποτυχημένος ταχυδακτυλουργός με τα τρεμάμενα δάχτυλα και το θολωμένο μυαλό, ο θλιβερός ψεύτης, ο αμήχανος Οδυσσέας που ούτε ταξίδι, ούτε Ιθάκη του απέμεινε, παρά μόνο η χλεύη των ανθρώπων και της ιστορίας.

Ημέρα σκότους η μέρα που ξημερώνει…
Έκπληκτα τα μάτια της ιστορίας βλέπουν τη λαίλαπα να πλησιάζει.
Έντρομοι οι ένοχοι χειρουργοί βιάζονται να επικαλύψουν με το σεντόνι της υποταγής και της ανικανότητας το κέρινο πρόσωπο της ναρκωμένης πατρίδας.

Βιάζεται το τσούρμο των θρασύδειλων και των μισαλλόδοξων να τελειώνει μια και καλή με το γένος των αδάμαστων. Το βιβλίο που λέγεται Ελλάδα πρέπει να κλείσει, η σπορά να νοθευτεί , ο αγρός με τα γεννήματα να καταλειφθεί από αγριόχορτα και ζιζάνια και ακόμα μια «χαμένη πατρίδα» να προστεθεί στις τόσες χαμένες.
Δεν πρέπει ούτε νερό για τα διψασμένα χείλη να περισσέψει, ούτε φαί για τους πεινασμένους την περηφάνια και την αξιοπρέπεια.

Ακούστε ράκη ανθρώπινα, ξεχειλωμένα μυαλά, και κοιμισμένες συνειδήσεις…
Ακούστε υπερφίαλοι αγορητές του θράσους και της ανοησίας…
Ακούστε κύμβαλα αλαλάζοντα, σπιθαμιαίοι διανοητές και προσκυνημένοι υπηρέτες των ξένων συμφερόντων…

Ακούστε πουλημένα τομάρια…

ΑΥΤΗ Η ΧΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΕΠΙΤΗΡΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΙΤΑ.
ΑΥΤΗ Η ΧΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ…ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ!!


 Χάρρυ Κλύνν

ΤΟ ΒΥΘΙΣΜΕΝΟ ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΤΗΣ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑΣ

Καταδύονται στα νερά της Αλεξάνδρειας  οι δύτες, για να διερευνήσουν τα βυθισμένα ερείπια ενός ανακτορικού συγκροτήματος και ενός ναού, από τα οποία η Ελληνίδα, Πτολεμαία Βασίλισσα Κλεοπάτρα κυβέρνησε την Αίγυπτο. 

Η κατάδυση γίνεται στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας σε ένα σε ένα χώρο όπου είναι βυθισμένο ένα νησί . Το νησί Αντιρόδος. Οι καταδύτες κολυμπούν ανάμεσα σε σωρούς από ασβεστολιθικούς ογκόλιθους καταπονημένους στη θάλασσα από τους σεισμούς και τα τσουνάμι περισσότερα πριν από 1.600 χρόνια.

Η διεθνής καταδυτική ομάδα κάνει την εκσκαφή με μεγάλο κόπο σε μία από τις πλουσιότερες, υποβρύχιων αρχαιολογικών ευρημάτων, περιοχή στον κόσμο και ανακαλύπτουν.... εκπληκτικά ευρήματα της τελευταίας δυναστείας των Πτολεμαίων που κυβέρνησε την αρχαία Αίγυπτο, με Βασίλισσα την Κλεοπάτρα, πριν την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, που προσαρτάται στο 30 π.Χ.

Χρησιμοποιώντας την πλέον προηγμένη τεχνολογία, η ομάδα εποπτεύει την αρχαιολογική εκσκαφή στα αρχαία Βασιλικά διαμερίσματα της Κλεοπάτρας της Αλεξάνδρειας, σκεπασμένα βαθιά κάτω από τη λάσπη του λιμανιού, και επιβεβαιώνουν την ακρίβεια των περιγραφών της πόλης που άφησαν η Έλληνες γεωγράφοι και ιστορικοί, περισσότερο από 2.000 χρόνια πριν.


Ε- ΡΟΔΙΟΣ

Δάσκαλος προς μαθητές για το 1821...

Αυτά τα λόγια απηύθυνε δάσκαλος στους μαθητές του,
στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών για την επέτειο της 25ης Μαρτίου :

"Σκέφτηκα να σας μιλήσω για τον Καραϊσκάκη, αλλά το μυαλό σας θα πάει στο γήπεδο.
Σκέφτηκα να σας μιλήσω για το 21, αλλά ο νους σας θα πάει στην Ορίτζιναλ.
Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει να σας ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο μακρινό, τόσο ξένο.

Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα, τι να λένε σε σένα;
Σε εσένα που βιάζεσαι να φύγεις, να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.
Θα σου μιλήσω λοιπόν προσωπικά.

Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο και σε δεκαπέντε μέρες φεύγω για αλλού, σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια, θα σου μιλήσω σταράτα, για να σου εκφράσω δυο σκέψεις μου.

Οι μαθητές που συνάντησα μέσα στις τάξεις, οι μαθητές που δίδαξα φέτος, στη συντριπτική τους πλειονότητα με σεβάστηκαν, αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του μαθήματος. Πολλοί όμως από τους υπόλοιπους μαθητές δε με σεβάστηκαν, με προσέβαλαν κατ' επανάληψη, με έργα, με λόγια, με ύβρεις, δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος, που με σόκαρε, που με έβαλε σε μελαγχολικές σκέψεις.

Αυτό το φαινόμενο αποδεικνύει πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο, πως, εκτός του γνωστικού ελλείμματος, το συγκεκριμένο σχολείο χωλαίνει δραματικά και στο ηθικοπλαστικό του έργο, στη διαμόρφωση δηλαδή των μαθητικών ψυχών και πνευμάτων. Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία είναι ευθύνη αποκλειστικά δική μας, των δασκάλων σας και των γονιών σας.

 Δεν έχουμε κατορθώσει να σας δείξουμε πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι μια κόλαση, πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα, θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν, θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας, θα σας γεμίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση, θα σας γεράσουν πρόωρα.

Αν όμως θέλετε μια συμβουλή από ένα δάσκαλο, σκεφτείτε το παράδειγμα του Μακρυγιάννη, που έφτασε αγράμματος μέχρι τα πενήντα σχεδόν, για να καταλάβει τότε πως η μόρφωση, η καλλιέργεια ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη.
Και κάθισε με πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο και έμαθε πέντε κολλυβογράμματα, για να μας πει την ιστορία του βίου του, το παραμύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωμιών.

Αυτό το παράδειγμα είναι για σας το πιο κατάλληλο, και μπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη να ακολουθήσεις το δρόμο που εκείνος έδειξε, το μονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόμο της παιδείας, τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.


Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από το μπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Αρβανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη. Ήταν κι αυτός αθυρόστομος σαν κι εσάς, αλλά είχε αυτό που από τα αλβανικά μάθαμε σαν μπέσα, ήταν πάνω απ´ όλα μπεσαλής.


Αυτό θα 'θελα να έχετε κι εσείς: Υπευθυνότητα, μπέσα, τσίπα. Να αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας, να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συμφέρον, να μισείτε το ψέμα και την ευθυνοφοβία.
Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταματελόπουλου, του Νικηταρά.

Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης, συνέβαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του κι έπειτα φυλακίστηκε, για να χαθεί σ' ένα στενοσόκακο του Πειραιά, σχεδόν τυφλωμένος, πάμπτωχος και εγκαταλειμμένος από όλους, δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει από την κυβέρνηση μια πλούσια σύνταξη, απαντούσε πως η πατρίδα τον αμείβει πολύ καλά, λέγοντας ψέματα, για να μην προσβάλει την πατρίδα του.

Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγμα του Νικηταρά. Αλλά νομίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα. Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόμο της αξιοπρέπειας, να προσπαθήσετε τίμια και με αγωνιστικότητα, για εσάς και για το μέλλον της οικογένειας που αύριο θα κάνετε.

Ξέρω, καταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι πως σας προτείνω μια διαδρομή ζωής δύσκολη και απαιτητική, όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόμος των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών, της εποχής στην οποία μεγαλώνετε. Όμως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της. Περιμένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά και με επιτυχία τη σημαία του αγώνα και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους σε καλύτερες μέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες.

Κι όταν βλέπω την εποχή μας να μαραζώνει χωμένη στην αλλοτρίωση, να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία, να μουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας, μόνο σε εσάς ελπίζω, στην ειλικρινή σας διάθεση , να αγωνιστείτε, να αντισταθείτε, να πολεμήσετε, να νικήσετε!
Μη μας απογοητεύσετε..."

Ποιοι είναι οι λεγόμενοι Τουρκοκύπριοι;

Το 1955 στην Κύπρο, ο Βρετανός κυβερνήτης σερ Ρόμπερτ Άρμιταζ, προκειμένου να αντιμετωπίσει την έναρξη του ένοπλου αγώνα της ΕΟΚΑ, να καταστείλει δια της βίας τις μαχητικές αντιβρετανικές διαδηλώσεις της νεολαίας και να προκαλέσει ρήξη στις σχέσεις των Ελληνων Κυπρίων με την Τουρκική μειονότητα, προχώρησε στην συγκρότηση «επικουρικής Αστυνομίας» , αποτελούμενης στο σύνολό της από Τουρκοκυπρίους.

Παράλληλα με υποκίνηση του (παρακινούμενου από τον Βρετανό Κυβερνήτη) Φαζίλ Κιουτσούκ, δημιουργήθηκε και η Τουρκοκυπριακή μυστική οργάνωση ΒΟΛΚΑΝ («Ηφαίστιο») , της οποίας τα περισσότερα μέλη ήσαν ταυτόχρονα και επικουρικοί αστυνομικοί των Βρετανών.

Κύριος στόχος της ΒΟΛΚΑΝ, ήταν να στρέψει τον τουρκοκυπριακό πληθυσμό κατά των Ελλήνων Κυπρίων. Στις προκηρύξεις της* , η ΒΟΛΚΑΝ εξέδιδε διαταγές απαγόρευσης στους «Τούρκους αδελφούς μας να περιφέρονται στις Ελληνοκυπριακές συνοικές και να συχνάζουν σε κέντρα και κινηματογράφους των Ελλήνων» , με την απειλή ότι, «όσοι δεν υπακούσουν θα κατηγορηθούν προδότες της πατρίδας και δεν θα έχουμε τύψεις συνειδήσεως αν πάθουν οτιδήποτε κατά τις επιθέσεις που θα διενεργήσουμε στους χώρους αυτούς».

(* Εφημερίδα Μποζκούρτ 5.9.1955)

Στα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στον τουρκοκυπριακό τύπο το 1997, οι διατελέσαντες μέλη της ΒΟΛΚΑΝ ανέφεραν ότι μέχρι το τέλος του 1956 η οργάνωση κατάφερε να διαθέτει 18-29 περίστροφα, μερικά αυτόματα όπλα «Στεν» και βόμβες. Έργο της ήταν και η κινητοποίηση της Τουρκοκυπριακής νεολαίας σε συλλαλητήρια , που εξελίσσονταν σε τυφλές επιθέσεις αφιονισμένων όχλων κατά των Ελλήνων, όταν ανάμεσα στα θύματα της ΕΟΚΑ συγκαταλεγόταν και κάποιος Τ/Κύπριος αστυνομικός των Εγγλέζων.

Εκτός από τη ΒΟΛΚΑΝ υπήρξαν και άλλες 2-3 μικρότερης εμβέλειας οργανώσεις. Σκοπός της ΒΟΛΚΑΝ ήταν η ενοχοποίηση των Ελληνοκυπρίων και η προώθηση του μύθου ότι «οι Τουρκοκύπριοι δεν μπορούσαν να ζήσουν μαζί τους». Αυτή ήταν μια ουσιώδης προϋπόθεση, για να ευθυγραμμιστούν οι Τουρκοκύπριοι με τους στόχους που ήδη συζητούσαν και προετοίμαζαν οι Τούρκοι και οι Βρεττανοί στο Λονδίνο για διαίρεση*.

(*Η γνωστή αποικιοκρατική τακτική των Βρετανών του «Διαίρει και Βασίλευε» – Είναι γνωστό , ότι οι Βρετανοί αποικιοκράτες, προτού εγκαταλείψουν μια αποικία, είχαν ως κανόνα να διαιρούν τον λαό και να τον εγκαταλείπουν σε διένεξη…)

Ως εκ τούτου, πολύ λίγα μέλη της ΒΟΛΚΑΝ (όπως και της ΤΜΤ αργότερα) δικάστηκαν ή τιμωρήθηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο. Σε αντίθεση με σοβαρό αριθμό υποστηρικτών της ΕΟΚΑ που απαγχονίστηκαν και εκατοντάδων άλλων που φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν.

Οι Βρετανοί συμμάχησαν με τους Τουρκοκύπριους εναντίον της ΕΟΚΑ, εκπαίδευσαν ειδική μηχανοκίνητη μονάδα για να πολεμήσει την ΕΟΚΑ και προσέλαβαν ακόμα περισσότερους Τούρκους στην αστυνομία και τις εφεδρικές δυνάμεις. Μέλη αυτών των μονάδων είσαν αμαμεμειγμένοι στην ΒΟΛΚΑΝ και αργότερα στην ΤΜΤ.

« Το 1956, ο Βρετανός Υπουργός Αποικιών Άλαν Λένοξ- Μπόιντ , είπε στην Βουλή των Κοινοτήτων ότι ‘ένα Ελληνοκυπριακό αίτημα για ένωση με την Ελλάδα, θα αντιμετωπιστεί με ένα υποστηριζόμενο από την Βρετανία δημοψήφισμα , αποκλειστικά για τους Τούρκους’ . Εάν οι Τουρκοκύπριοι (18%) ψήφιζαν να ενωθούν με την Τουρκία , το νησί θα διαιρείτο. Ως εκ τούτου απαιτώντας ολόκληρη την Κύπρο, οι Τούρκοι θα βεβαιώνοντο ότι θα έπαιρναν τουλάχιστο την μισή. Σ’ αυτή την φάση είναι που ο Τ/Κύπριος ηγέτης δρ. Φαζίλ Κιουτσούκ ζήτησε την διαίρεση του νησιού κατά μήκος του 35ου παράλληλου’. Το Βρετανικό ενδιαφέρον ώστε να βοηθήσουν να υποκινηθεί αυτή η απαίτηση, είναι προφανές για να χρειάζεται υπογράμμιση.*»

(* Κρίστοφερ Χίτσενς «Κύπρος» 1984)

Ζήνων Κιτιεύς Συντακτική ομάδα

http://mk-mk.facebook.com/topic.php?uid=220538195746&topic=11996

Παιχνίδια των Αρχαίων Ελλήνων

Πώς «σκότωναν» οι αρχαίοι Ελληνες τον ελεύθερο χρόνο τους; Σίγουρα εποικοδομητικά, εκπαιδεύοντας πνεύμα και μυαλό, παίζοντας διάφορα παιχνίδια τύχης, κυβομαντείας ακόμη και μερικά με ερωτικά υπονοούμενα... Σήμερα τα ηλεκτρονικά παιχνίδια μπορεί να έχουν κατακλύσει το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων, τότε τα πιο δημοφιλή ήταν:

- Το τριόδην, η γνωστή τρίλιζα.
- Τα ζάρια.
- Το σημερινό τάγκραν, που γεννήθηκε από επινόηση του Αρχιμήδη.
- Το γνωστό σε όλους γιο-γιο.
- Και το ανθρωπόμορφο ζάρι, που έπαιζαν για να τονώσουν την ερωτική τους προδιάθεση.

Οι ανακατασκευές των αρχαίων ελληνικών παιχνιδιών βασίστηκαν σε ιστορικά στοιχεία και υλοποιήθηκαν στο Εργαστήριο Μελέτης Αρχαίων Εκπαιδευτικών Παιχνιδιών. Στον κόσμο των αρχαίων παιχνιδιών θα μας ξεναγήσει ο Γιώργος Καρατζάς, σχεδιαστής κοσμημάτων, ο οποίος ξεκίνησε το 2004 τις έρευνές του βασιζόμενος στον ιστορικό Χ. Δ. Λάζο, για να καταφέρει να τα αντιγράψει σε μεγάλο ποσοστό.

 «Από τα πιο ενδιαφέροντα αρχαία ελληνικά παιχνίδια είναι το στομάχιον. Ήταν επινόηση του Αρχιμήδη και θεωρείται ο πρόγονος του κινεζικού παιχνιδιού, που σήμερα είναι γνωστό ως τάγκραμ» μας εξηγεί ο κ. Καρατζάς και συνεχίζει: «Αποτελείται από δεκατέσσερα διαφορετικού σχήματος κομμάτια και ο στόχος ήταν η άσκηση της παρατηρητικότητας, της μνήμης και της αντίληψης των μαθητών του Αρχιμήδη ως εξής: αφού πρώτα ο ίδιος έφτιαχνε κάποια σχέδια με όλα τα κομμάτια του στομάχιου, έβαζε τους μαθητές του να τα ανασυνθέσουν, βλέποντας όμως μόνο το περίγραμμά τους. Ενας δεύτερος τρόπος παιξίματος είναι και το γνωστό πρόβλημα του Αρχιμήδη, δηλαδή πόσες φορές μπορεί κάποιος να σχηματίσει το συγκεκριμένο τετράγωνο τοποθετώντας τα κομμάτια του στομάχιου με διαφορετική διάταξη».

Ακόμη ένα παιχνίδι στρατηγικής είναι το τριόδιν, ο πρόγονος της πασίγνωστης σήμερα τρίλιζας. Οπως εξηγεί ο κ. Καρατζάς, «είναι βασισμένο σε αρχαιολογικά ευρήματα, τόσο για την κατασκευή των διαγραμμίσεών του όσο και για τα πιόνια του, που είναι αντίγραφα αντίστοιχων αρχαίων ελληνικών. Παιζόταν από δύο παίκτες, που ο καθένας χρησιμοποιούσε τρεις πεσσούς (πούλια) διαφορετικού χρώματος και γινόταν κλήρωση για το ποιος θα ξεκινούσε το παιχνίδι. Κάθε παίκτης προσπαθούσε να σχηματίσει ευθεία τοποθετώντας τους πεσσούς του σε κατάλληλα σημεία».

Η εννεάδα προέρχεται από τις σημερινές ονομασίες του παιχνιδιού και φαίνεται πως ήταν μια παραλλαγή του αρχαιοελληνικού τριόδιν. Αυτός που κατόρθωνε, είτε εξαρχής είτε στη διάρκεια του παιχνιδιού, να σχηματίσει τριόδιν, τοποθετώντας τρία πιόνια του σε ευθεία γραμμή, τότε αφαιρούσε έναν, όποιον ήθελε πεσσό του αντιπάλου του. Χαμένος τελικά ήταν ο παίκτης που έμενε με δύο μόνο πιόνια.

Η ίυγγα (σε σχήμα τροχού, ρόμβου ή αστεριού) ήταν από τα πιο ενδιαφέροντα παιχνίδια της αρχαιότητας, ταυτισμένο απόλυτα με την ερωτική μαντεία. Εξηγεί ο κ. Καρατζάς: «Στη Στερεά Ελλάδα το ονομάζουν φρομούζα. Το όνομα ίυγξ στην καθημερινή γλώσσα σήμαινε το καθετί που είχε τη δύναμη να σαγηνεύει ή να ασκεί έλξη, όπως η γοητεία του λόγου και της ποίησης, η γοητεία της ομορφιάς και οι επικλήσεις. Υπάρχουν αρκετά μυθολογικά στοιχεία που σχετίζουν την ίυγγα με τη μαγεία και φαίνεται ότι πάνω στο δίσκο ή στον τροχό της ίυγγας χάραζαν κάποιες ερωτικές αφιερώσεις ή μαγικές επικλήσεις που έστελναν στο πρόσωπο που ενδιαφερόταν».

«Το παιχνίδι που σήμερα γνωρίζουμε ως γιο-γιο», αναφέρει ο κ. Καρατζάς, «από τον ήχο που παράγει όταν παίζεται, αποτελεί αίνιγμα για τον ιστορικό, αφού δεν υπάρχει πουθενά η αρχαία ονομασία του, ενώ η παλαιότερη απεικόνισή του υπάρχει σε εσωτερικό ερυθρόμορφης κύλικας του 500 π.Χ. και δείχνει έναν νέο να παίζει με το παιχνίδι αυτό. Τα γιο-γιο των προγόνων μας ήταν ξύλινα ή μεταλλικά, υπάρχουν όμως στα μουσεία μας και πήλινα που είχαν προσφερθεί σαν αφιερώματα».

Η κυβεία, το παιχνίδι με τους κύβους, τα γνωστά σε εμάς ζάρια, αλλά και η κυβομαντεία φαίνεται πως ήταν σε χρήση τουλάχιστον από την εποχή του Τρωικού Πολέμου, αφού ο Παλαμήδης, σύμφωνα με τις πηγές, επινόησε τον κύβο και τα αντίστοιχα παιχνίδια εκείνη την εποχή. Στην αρχαία Ελλάδα και την Αίγυπτο, όπου έχουμε στοιχεία για τη χρήση της για περισσότερα από 3.500 χρόνια πίσω, χρησιμοποιούνται αντικείμενα από κόκαλο, ξύλο, ελεφαντόδοντο.

Η στάση της ερωτικής πράξης
Υπήρχαν και έχουν διασωθεί μερικοί πολύ περίεργοι τύποι ζαριών, που δεν γνωρίζουμε σε ποια παιχνίδια χρησιμοποιούνταν. Π.χ. στο Βρετανικό Μουσείο φυλάσσονται ζάρια σε σχήμα ανθρώπου, σχεδόν παντελώς άγνωστο στις μέρες μας. Η χρήση του είχε τις περισσότερες φορές και σεξουαλικά υπονοούμενα, καθώς η θέση του ζαριού καθόριζε την ερωτική στάση του ζευγαριού. Πάνω στο ζάρι υπάρχουν χαραγμένες κουκίδες με τις τυχερές αξίες σε διάφορα μέρη του σώματος, από το ένα μέχρι το έξι.

 

 

Πηγή
http://www.ancientgreektoys.gr/
http://krasodad.blogspot.com/2011/01/ancient-games.html

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!!!

Πάει καιρός που το μυαλό μου είναι θολωμένο... Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ και να γράψω κάτι. Αυτές τις δύσκολες ώρες του "κενού" στο μυαλό μου..προσμονώ την "λάμψη".
Την εσωτερική μου φωνή. Διότι δεν επιθυμώ τίποτα άλλο, από το να γράφω, ερασιτεχνικά αλλά με αυθεντική, ελεύθερη, Ελληνική ψυχή! Με την καρδιά μου και με όλη μου την ειλικρίνεια!

Θέλω να γράφω απλά, λιτά και κατανοητά, όπως θα έγραφε όλος ο απλός κόσμος και ο ταλαίπωρος λαός μας για να εκφράσει όλα του τα καταπιεσμένα συναισθήματα, μπροστά στα τεράστια προβλήματα και δεινά που αντιμετωπίζει. Και όχι μόνο πρόσφατα. Γιατί το ξέρουμε όλοι, πως δεν πήραμε στιγμή ανάσα όλα αυτά τα χρόνια και τους μαύρους αιώνες που διένυσε το γένος μας.

Δεν ησυχάσαμε ποτέ από τον εχθρό... Χιλιάδες τα χρόνια ταλαιπωρίας. Το ένα κακό πίσω από το άλλο... Όλα αυτά τα χρόνια αντέξαμε πολλά και ανεχτήκαμε υπομονετικά την ασέβεια, την προσβολή και την προδοσία σε όλο της το μεγαλείο, εναντίον του Έθνους μας!

Εμπιστευθήκαμε όλους όσους έσκαβαν το λάκκο μας, σαν μικρά, ανυπόμονα, ενθουσιασμένα παιδιά, με μεγάλη αφέλεια.

Υποδεχθήκαμε τον υποχθόνιο "Δούρειο Ίππο" εντός της χώρας μας, καθώς και τον κάθε τυχάρπαστο που μας έταζε λαγούς και πετραχήλια.

Τους πιστέψαμε, ελπίζοντας πως ίσως δούμε μια άσπρη μέρα. Μα..εμπιστευθήκαμε τις ζωές και την Πατρίδα μας σε φίδια κολοβά!

Βγάλαμε τα μάτια μας μεταξύ μας, παίζοντας το στημένο παιχνιδάκι των ΞΕΝΩΝ και ΒΑΡΒΑΡΩΝ, χάνοντας έτσι πολλά αδέρφια μας και καταστρέφοντας, με τη "συναίνεση" της σιωπής και της άγνοιας μας, την ίδια μας τη χώρα! Καταστρέφοντας το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας!

Δώσαμε σε βάρβαρους την εξουσία κι αυτοί την καταχράστηκαν και μας ΠΡΟΔΩΣΑΝ!

Μας έφεραν σε τέτοιο σημείο που σχεδόν μας λύγισαν, μαύρισαν την ψυχή μας και η
άλλοτε ελεύθερη φύση μας, η ψυχή και καρδιά μας, σπάραζαν από την σκλαβιά
και τη δυστυχία, το βάρος και τις ενοχές..

Δεν μας άφηναν περιθώρια να αντιδράσουμε, μέχρι που τώρα μας αφαιρούν
ακόμα και την ελευθερία του λόγου, έως το τελικό στάδιο του σχεδίου τους, την ΕΞΟΝΤΩΣΗ μας!

Λίγες οι εξαιρέσεις των Ελλήνων ηγετών στη χώρα μας. Λίγοι παραμέρισαν το προσωπικό συμφέρον για το καλό της πατρίδος! Λίγοι έπραξαν το καθήκον τους για το μέγα μας γένος και την πολύπαθη χώρα μας. Τους "εξαφάνισαν" όλους! Γιατί εκείνοι ήταν ΕΛΛΗΝΕΣ! Όχι Βάρβαροι!

Και κάπου εδώ θέλω να σας πω κάτι Έλληνες...

Τελευταία είχα κουραστεί κι εγώ η ίδια να βλέπω κεφάλια σκυμμένα, παραιτημένα, απαισιόδοξα, μα..ήρθε ο καιρός και άλλαξαν όλα!

Η ψυχή του Έλληνα δεν αντέχει άλλη σκλαβιά και πόνο!

Ξυπνάει από το λήθαργο και αφού πια η πρόκληση έφτασε στο αποκορύφωμα της,
ο Έλληνας μεταμορφώνεται ξανά σε πολεμιστή και γίνεται το ίδιο επικίνδυνος όπως και ΤΟΤΕ... Όπως ΠΑΝΤΟΤΕ!!!

Ο λαός μας κουράστηκε πια. Η υπομονή εξαντλήθηκε. Η προσβολή και η χαμένη αξιοπρέπεια του έβλαψε και τον ίδιο αλλά και την πατρίδα. Τώρα πρέπει να αποκατασταθεί η τιμή του ΕΛΛΗΝΑ.

Ο ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΕΠΑΨΕ ΠΙΑ ΝΑ ΚΟΙΤΑΕΙ..ΚΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ!!!! Ο Έλληνας πλέον αντιλαμβάνεται σε πόσο κρίσιμο σημείο βρισκόμαστε όλοι. Βλέπω πια γύρω μου όλους τους Έλληνες να σηκώνουν ανάστημα, να είναι αποφασισμένοι κι έτοιμοι για όλα!!

Ο Έλληνας επαναφέρει τη μνήμη του αργά-αργά, "επικοινωνεί" με τους προγόνους του, ξαναθυμάται ΠΟΙΟΣ είναι, σηκώνει το κεφάλι ψηλά κι αρχίζει να πατάει και πάλι πόδι!

Ο Ελλαδίτης μεταμορφώνεται σε Έλληνα σταδιακά και πλέον ξέρει ποιος είναι το ΑΦΕΝΤΙΚΟ σε τούτο εδώ τον τόπο και ποιοι οι υπάλληλοι, που μέχρι τώρα λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο, γλένταγαν εις βάρος του και τον ρήμαξαν, ληστεύοντας τον, εξαπατώντας τον και δολοφονώντας τον αργά και ύπουλα. Επανελληνίζονται όλοι όσοι είχαν λησμονήσει ή απογοητευθεί και το ΦΩΣ ξεπροβάλει δειλά-δειλά..

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ κοντοστέκεται και μας περιμένει να την πλησιάσουμε.. Και δεν είναι πολύ μακρυά πια.. Μας έλειψε τόσο...... Εμείς οι ΕΛΛΗΝΕΣ δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτήν!

Οι πρόγονοι μας είναι περισσότερο από ποτέ πιο κοντά μας.. Περιμένουν κι εκείνοι με το χαμόγελο στα χείλη να τους δικαιώσουμε, σίγουροι πως θα πράξουμε το καθήκον μας.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!!

Και δεν θα γράψω άλλο εγώ. Θα "μιλήσουν" άλλοι για μένα. Θα φωνάξουν με περηφάνεια τα ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ που βρίσκονται παντού, τριγύρω μας, και περιμένουν ανυπόμονα την ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ μας. Αυτοί μας στέλνουν, από παντού, από κάθε γωνιά της Ελλάδος και όλης της γης, το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ τους!

Θα μας πουν πως δεν είμαστε μόνοι! Πως τελικά βρήκαμε ξανά ο ένας τον άλλον και ανακαλύψαμε το μεγάλο ψέμμα του "ηττημένου" και "ανύπαρκτου Έλληνα"..

Θα διαπιστώσουμε τώρα πως δεν μας λυπούνται όλοι αυτοί που μας επιτίθενται..αλλά μας ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ!! Κι έχουν κάθε δίκιο να νιώθουν έτσι...

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!

Η ΜΕΓΑΛΗ ΩΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΉΡΘΕ..........



ΧΑΡΑ ΖΑΧΑΡΙΑ

(Σάββατο 5 Μαρτίου 2011)

To Μυστήριο του Ελληνικού Αλφάβητου

΄΄Ο Ήλιος που επικαλούμαι δεν είναι Ήλιος θνητών ή βαρβάρων. 

Έλλην Ήλιος Εστίν , Αθάνατος ΄΄

Εύοι! Με τους Μύστας χτύπα πόδι ζωηρό. Εύαν! Εις τον άγιον χορόν, τον αγνόν τον ιερόν...
Ανάδυσης θαυμάσιας κοσμογονικής επίκλησης προς την πηγήν του φωτός

                      
ΑΛ ΦΑ , ΒΗΤΑ ΓΑ

ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ

ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ,

Η ΤΑ ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ

ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ

(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η ,

Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ)

ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ

ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ,

ΦΥ (ΟΙ) ΨΥΧΗ ,

Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)

(ΑΠΟΔΟΣΗ)

Αλ, εσύ που είσαι το φως, έλα στη Γη

Κι εσύ Ελ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλο που ψήνεται

(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού)

Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)

για να μπορέσουν τα εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν

και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.

Ας μην επικρατήσει η νύχτα που είναι το μικρόν,

και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)

το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ίλη΄

κι ας αναπτυχθεί η ψυχή, που είναι το μέγιστο ,

το σημαντικότερο όλων!
 
 
Αλ = Ο νοητός Ήλιος

Φα-ος = Το Φως

Βη = Βαδίζω-Έρχομαι

Τα = Τα, εις την

Γα = Γη (δωρικός τύπος)

Αμα = Συγχρόνως

Ελ = Ο ορατός Ήλιος, Ο ερχόμενος

Εψ = Έψομαι-Εψ-ημένος, Ψημένος

Ιλων = Ιλος, λάσπη, πηλός

Στι = Ίστημι

Ιγμα = Καταστάλαγμα-απόσταγμα

Ζη = Ζω

Η = Ειμί, Είμαι

Θη = Θετω

Ιωτα = Τα Ιώγα, τα εγώ, εγώ

Παλλαν = Πάλλω, δονούμαι, περιστρέφομαι

Δα = Γα, Γη

Νυξ = Νύχτα

Ο = Το οποίο, που

Φυ(οι) = Φύω, φυτρώνω, αναπτύσσομαι.

Επίγονος Λαμπάκης

ΑΧ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ!

Αχ Ελλάδα μου! Πόσο ευλογημένη νιώθω που γεννήθηκα Ελληνίδα..
Τι αγάπη πλημμυρίζει την ψυχή μου, πόσο ΦΩΣ αντανακλάς μέσα μου!!

Χαμογελάω, όπως όλοι οι Έλληνες, ακόμα και στα πιο δύσκολα.
Θεέ μου...τι μεγαλείο! Τι γνώση, τι δύναμη! Ευτυχία..

Πόσο, μα πόσο τυχερή, στάθηκα να έχω μέσα μου συμπαντικές αλήθειες, δική σας κληρονομιά..

Καθήκον και χρέος, μεγάλες ευθύνες μα και τόση χαρά..τόσο ΦΩΣ...... Άπλετο, αθάνατο, ΕΛΛΗΝΙΚΟ!

Δόξα, αλήθεια, δέος, συγκίνηση...
Μακάρι να μπορούσαμε να το αντιληφθούμε όλοι.... Τυχεροί όσοι το βιώνουμε.

Οι πόρτες άνοιξαν διάπλατα με την πίστη και την έρευνα, την αναζήτηση και την ερμηνεία.
Οι πύλες υποδέχονται το ακατέργαστο και το ΔΙΑ-μορφώνουν..

Αχ αυτό το γαλάζιο στον ουρανό, αυτός ο όμορφος κόσμος που μας περιβάλλει..
Αυτή τελειότητα γύρω μας που εναρμονίζεται γλυκά με τη φύση μας, ειδικά
όταν αφεθούμε και συντονιστούμε, έχοντας το πλήρες ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ..

Εξερεύνηση, γνώση, έκσταση, ήθος, περηφάνεια, πνεύμα, δικαιοσύνη....
Ένας συνεχής αγώνας για την πληρότητα, την ολοκλήρωση.
Η Οδύσσεια στο τελευταίο της κεφάλαιο..

Σύννεφα τριγύρω. Μυστικά, αινίγματα, γρίφοι, κωδικοποιημένα, συνειδητά και υποσυνείδητα μηνύματα... Αποκωδικοποίηση. Ο λαβύρινθος και η έξοδος....
Ο Γόρδιος δεσμός και ο ΑΘΛΟΣ!! Ο ΉΛΙΟΣ!

Κάπου εκεί, έτσι ξαφνικά, ξετυλίγεται όλη η αλήθεια.. Η ισορροπία..η ύπαρξη!
Αρκεί να θες να δεις την αλήθεια. Όχι απλά να την κοιτάς. Και τότε θα μάθεις και να την ακούς. Να τη δέχεσαι, να την αφομοιώνεις και να την "φιλοξενείς"..
Μέχρι να γίνει κομμάτι σου. Μέχρι να γίνει ένα με σένα! 
Αυτός θα είναι ο μέγιστος ΑΘΛΟΣ σου!

Πανέμορφοι, αρχαϊκοί ήχοι θα γεμίσουν όλο σου το είναι και θα μάθεις να ΔΙΑ-κρίνεις την αλήθεια από το ψέμμα.
Τότε θα ΖΕΙΣ πραγματικά! Τότε θα συλλάβεις το ΝΟΗΜΑ. Τότε θα γίνεις ΔΙΑ-νοια.

Στο δρόμο πολλά εμπόδια. Μα οι Έλληνες έχουν μεριμνήσει.. Είναι παντού!
Ο στόχος πάντοτε επιτυγχάνει γιατί ο Ελληνισμός είναι "καταδικασμένος" να χαίρεται και να απολαμβάνει ΝΙΚΕΣ!

Το δίκαιο, το αγνό, το καθαρό, το αμόλυντο, το ΦΩΣ θα είναι πάντα θριαμβευτές!
Γιατί αυτός είναι και ο συμπαντικός νόμος. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ! ΑΡΜΟΝΙΑ! ΦΩΣ!

Γαλάζιο και λευκό... Ένας αήττητος συνδυασμός.
Η δαφνοστεφανωμένη ΝΙΚΗ. Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ, συμπαντικός, θρίαμβος!

Πως λοιπόν να υπάρξει φόβος; Πως να υπάρξει υπαναχώρησις;
"Εις τα όρια φθάσας μη επέστρεφε"- Πυθαγόρας

Μάνα μου Ελλάς..η πρώτη μου ανάσα Ελληνική.. Το ίδιο και η τελευταία μου!
Όλα για σένα! Όλα για τη γλυκιά ζωή και την απόλυτη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Αναμένοντας με μεγάλο εν-ΔΙΑ-φέρον, την ΔΙΑ-λεύκανση των μυστηρίων, την Ε-πιστροφή και τη ΕΛΛΗΝΙΚΗ συνέχεια..
Το Ελληνικό Έπος που θα γραφτεί και πάλι στην Χρυσή, Ελληνική Ιστορία!

Πανέτοιμη και ετοιμοπόλεμη, οπλισμένη με τα πανάρχαια δώρα σας. Την ασπίδα του Αχιλλέα και το δόρυ της θεάς Αθηνάς.


Η ΕΛΛΑΣ είναι ΕΔΩ! 
 
ΧΑΡΑ ΖΑΧΑΡΙΑ

"Ευγνωμονώ τους θεούς διότι εγεννήθην Έλλην" - Μέγας Αλέξανδρος

Αθηνά εις τα βάθη της καρδιάς μου - Τὸ δόρυ καὶ ἡ σκέψις

 «Γιὰ τὸν κόσμο ἡ Ἑλλάδα εἶναι πάντα ἡ σκεπτόμενη Ἀθηνᾶ ποὺ ἀκουμπάει στὸ δόρυ της. Καὶ ποτὲ πρὶν ἀπὸ αὐτὴν ἡ τέχνη δὲν εἶχε συνενώσει τὸ δόρυ μὲ τὴν σκέψη.» 
( André Malraux, «Ἀφιέρωμα στὴν Ἑλλάδα». Ἐξ ὀνόματος τῆς γαλλικῆς κυβερνήσεως, γιὰ τὴν πρώτη φωταγώγησι τῆς Ἀκροπόλεως, Ἀθῆναι, 28 Μαΐου 1959. )
 

Θέλει τέχνη, θέλει Δόρυ, θέλει την Ελληνική άδολη, δημιουργική ευφυΐα.

Θέλει την Κυρά που μέσα στους αιώνες σκεπάζει τον ομφαλό Της. Την γενεσιουργό μήτρα των μαχητών Της. Τι και αν τα πολλά παιδιά της λησμόνησαν ότι Της ανήκουν, πάντα μια χούφτα γνώριζε την πραγματικότητα. Μέσα από μυστήρια, δρώμενα και Θεία κοινωνία μάθαιναν. Μία χούφτα πάντα ξεκινούσε το Παν. Μια ντουζίνα.

Γιατί η μορφή της πάντα είναι εδώ. Ποιός φόβος τάχα αρκεί για να σε κάνει να ζήσης νεκρή; Κανένας φόβος. Είναι στα βάθη της καρδιάς μου των ματιών σου η βολή!

Την είδα να σκίζει το σήμερα σαν ελπίδα να δίνει φως Σαν να 'ναι μες το πουθενά προορισμός Σαν οδηγός, σαν αδελφή, σα μητέρα Γέννηση νέου αστέρα κάνει τη νύχτα μέρα.

Η κυρά της Ρω, στέκει εκεί ολοζώντανη όπως οι γυναίκες του οδοφράγματος, οι γυναίκες της Ηπείρου, η αέναος Μητέρα που εμπνέει τα παιδιά της. 

Σαν την Υπέρμαχο στρατηγό, την κόρη Αθηνά που έρχεται να εμφυσήσει το μήνυμα της Τιμής και της Αντίστασης ενάντια στους σχεδιασμούς αυτών που ανοίγουν την κερκόπορτα και θέλουν να φέρουν το σκοτάδι αντί να εξάγουν το φως όπως ορίζει η Φύση.

 Ἀθηνᾶ σκεπτόμενη, 470-450 π.Χ. Ἡ θεά, στηριζόμενη στὸ δόρυ της, κοιτάζει συλλογισμένη μιὰ ἐπιτύμβια στήλη. Μουσεῖον Ἀκροπόλεως.

Έρχεται η στιγμή για το μεγάλο "ΟΧΙ" με την Κυρά να δείχνει τον δρόμο και να ηγείται. 
Να ηγείται αυτών που Ξύπνησαν από τον λήθαργο. Αυτών που έπαψαν να είναι λωτοφάγοι και ορθώνουν ανάστημα για την δικαιοσύνη, για το σύνολο, για τον μοναδικό σκοπό ζωής. 

Απέναντι στους "ιδιώτες", τους ιδιοτελείς που εκποίησαν συνανθρώπους και Γη για να γεμίσουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Αυτεγερσία λοιπόν, έκσταση, Εθνεγερσία. Με την Ευχή της που σκεπάζει την Πατρίδα. 

 "Αναγεννήθηκα σαν το Φοίνικα μέσα απ' την τέφρα μου
Πνέει ο Ιχώρ μέσα κάθε φλέβα μου
Μαύρα πέπλα που μου εμποδίζαν την αληθινή όραση του καλού
Σκίζονται και χάνονται από εμπρός μου
Άλλαξε εντός μου ο ρυθμός του κόσμου
Το μυαλό μου διαυγές
Βγάζουν άναρθρες κραυγές πνεύματα κακά και χάνονται στο λυκαυγές
Αποκωδικοποιώ το μήνυμα είναι το ξύπνημα

Σβήνονται στίγματα αίματος που χαράσαν την ψυχή μου ανεξήτιλα
Βλέπω ποια είν' τ' αληθινά και ποια τα κύβδιλα
Μετά από τόσους χρόνους περιπλανήσεων ασκόπων σε ανηλίους δαιδαλώδεις διαδρόμους του λαβυρίνθου


Βγαίνω έξω μέσω του μίτου και επιτέλους γλαυκόπις
Νόηση Θεού είμαι μαζί σου
Κι αφού κατάφερα και σε είδα, ίσως υπάρχει ακόμα ελπίδα
Ίσως τελικώς τα πάντα να μην έχουν χαθεί
Είναι στα βάθη της καρδιάς μου των ματιών σου η βολή

Εις στα βάθη της καρδιάς μου
Των ματιών σου η βολή
Έξαφνα και παρ' ελπίδα
Άναψε και πυρπολεί

Την είδα να σχίζει τα σύννεφα σα λεπίδα
Να δίνει φως σαν να 'ναι μες την καταιγίδα κεραυνός
Απ' το κεφάλι του μεγάλου πατέρα

Λάμψη ψηλά στον αέρα κάνει τη νύχτα μέρα
Και είδα στα πόδια μου να μπλέκονται φίδια
Να θέλουν να με θάψουν μεσ' τη γή μου την ίδια
Να με κρατάνε δεμένο κι αναγκασμένο να ζήσω
Φυλακισμένος για πάντα στων λωτοφάγων τη νήσο
Και είδα μια κόρη με δόρυ κι ασπίδα

Θεία πνοή ήρθε ν' αλλάξει στη ζωή μου σελίδα
Να με σηκώσει απ' το χώμα και να με πάρει ψηλά
Εκείνη που έμαθε το Δαίδαλο να φτιάχνει φτερά
Την είδα να σκίζει το σήμερα σαν ελπίδα να δίνει φως
Σαν να 'ναι μες το πουθενά προορισμός
Σαν οδηγός, σαν αδελφή, σα μητέρα
Γέννηση νέου αστέρα κάνει τη νύχτα μέρα"
(Αρτέμης / Ευθύμης)

Olympia.gr