Πώς να γίνεις Πολεμιστής Του Φωτός

Μια δασκάλα παραδίδει ένα απίστευτο μάθημα σε σχολείο.."Πώς να γίνεις ο Πολεμιστής Του Φωτός"

Σήμερα επέλεξα να σας μιλήσω ως δασκάλα να σας κάνω εν δυνάμει μαθητές μου το μάθημα θα είναι ιδιαίτερο πώς να γίνεις ο Πολεμιστής Του Φωτός, πώς να ξεσηκωθείς, να διεκδικήσεις και στο τέλος πώς να νικήσεις! Αυτή τη φορά, η ευχή της Σπαρτιάτισσας Μάνας θα γίνει πιο απόλυτη, ποτέ πια ΕΠΙ ΤΑΣ μόνο ΤΑΝ!

Το μάθημα αυτό θα μου επιτρέψετε να το αφιερώσω σε κάποιους Έλληνες που συνάντησα τις δύο τελευταίες εβδομάδες. Άλλοι από αυτούς ήταν πολεμιστές της Κύπρου, άλλοι οι ελεύθεροι πολιορκημένοι του Αγίου Παντελεήμονα οι οποίοι βρίσκεστε σήμερα εδώ και σας ευχαριστώ πολύ, άλλοι Πνευματικοί ταγοί της Ακαδημίας Αθηνών , άλλοι Εύζωνες ή απλώς νέοι περήφανοι γνώστες της Ελληνικής Μυθολογίας και ετυμολογικοί γνώστες του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος ως γνήσιοι απόγονοι της θεάς Αθηνάς, μα, πάνω από όλα για μια ακόμη φορά επιτρέψτε μου, αυτό το μάθημα ανδρείας να το αφιερώσω στους 39 συμμαθητές σας, που όμως ήδη πολέμησαν και απέδειξαν πως είναι Αθάνατοι Έλληνες, στα δικά μου Πομακόπουλα της Θράκης και εδώ θέλω το πιο δυνατό σας χειροκρότημα. Αφήστε με λοιπόν να σας αποκαλώ σ’ αυτό το μάθημα που θα κάνουμε, παιδιά μου κι ας ξεκινήσουμε την αναζήτηση της ειμαρμένης των Ελλήνων!

Παιδιά μου, γνωρίζετε ποιοι είσαστε; Έλληνες ανδρειωμένοι μα, Έλληνες μαρμαρωμένοι που κάποιοι σας κόψανε κρυφά τα δόρατα και τις ασπίδες και δεν σας έμαθαν να μάχεστε, μα μόνο να πονάτε μη τυχόν διεκδικήσετε την πιο τρανή Ελλάδα μη τυχόν νικήσετε τον Τούρκο το δυνάστη .

Στις εκκλησιές μας έμαθαν πως ο ΑΙΤΩΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΑΙ Ο ΖΗΤΩΝ ΛΑΜΒΑΝΕΙ μα χρόνια τώρα βρίσκεται μαρμαρωμένος ο Βασιλιάς του γένους και τα παιδιά του μένουν μοναχοί και ξεχασμένοι. Στη Β. Ήπειρο κανείς πια δε μιλά. Τους ξέχασε η Ελλάδα. Η Μακεδονία χάνεται κι ας ήταν γη του Αλεξάνδρου. Η Θράκη αλώθηκε απ ’τα σκυλιά που φάγανε την Κύπρο και η Αθήνα της Παλλάδας η φωλιά αλώθηκε από λαθρομεταναστόκαταπατητές του πνεύματος του αρχαίου γι αυτό και σήμερα εδώ ως άλλοτε σε ένα κρυφό σχολειό θα μπούμε, για να αναζητήσουμε ξανά που είναι η ελευθερία αυτή που ο Έλλην τη ζητά και ψάχνει με ανδρεία! Κι όταν το βράδυ από δω θα φύγουμε δε θα ‘μαστε πια ίδιοι γιατί ως δούλοι μπήκαμε πολεμιστές θα βγούμε!

Μα για να πετάξουμε ελεύθεροι θα πρέπει πρώτα του Αετού την πτήση να ερευνήσουμε καλά! Το μάθημα πεζά και όχι επικά αρχίζει ή καλύτερα συνεχίζει. Παράδειγμα προς μίμηση: Η πτήση αναγέννησης του Αετού.

Ο Ελληνισμός ανέκαθεν έμοιαζε με έναν Αετό. Σκεφθείτε ο Αετός είναι το μακροβιότερο από τα αγέρωχα πουλιά όπως ακριβώς και η Ελλάδα που ζει εδώ και χιλιάδες χρόνια ο Αετός λοιπόν ζει 70 ολόκληρα χρόνια. Για να φτάσει όμως σε αυτή την ηλικία, πρέπει να πάρει μια σκληρή και γενναία απόφαση. Στο μέσον ακριβώς της ζωής του τα νύχια του δεν μπορούν να αρπάξουν τη λεία για να τραφεί, το ράμφος του γίνεται πάρα πολύ κυρτό και τα γερασμένα του φτερά δεν τον βοηθούν πλέον να πετάξει. Τότε, έχει μόνο δύο επιλογές ή να πεθάνει ή να περάσει μια επώδυνη διαδικασία αλλαγής που θα διαρκέσει 150 ημέρες .

Η διαδικασία αυτή απαιτεί να πετάξει στη φωλιά του στην κορυφή ενός βουνού , εκεί ο αετός χτυπά το ράμφος του μέχρι να το αποκόψει και μετά θα περιμένει να φυτρώσει ένα καινούργιο ράμφος. Με αυτό θα αποκόψει και τα νύχια του. Αφού λοιπόν φυτρώσουν τα καινούργια νύχια ο Αετός αρχίζει να μαδάει τα γερασμένα του φτερά .Μετά λοιπόν από πέντε μήνες ο Αετός πραγματοποιεί τη περίφημη Πτήση της Αναγέννησης του και ξαναζεί.

Προσέξτε όμως παιδιά μου, όλα τα περνάει μόνος του! Επιστρέφει που; Στη φωλιά του. Κόβει μόνος του τα πάθη και τα ελαττώματα του. Έτσι λοιπόν και ο Ελληνισμός είναι ένας μοναχικός Αετός. ΠΟΤΕ δεν είχε συμμάχους. Πάντα ήταν μόνος του μα πάντα θυμηθήτε έδινε έναν όρκο: "Ου καταισχυνώ τα όπλα τα ιερά, ουδ’ εγκαταλείψω τον προστάτην ω αν στοίχω, αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων, και μόνος και μετά πολλών".

Μα πάντα το χει η μοίρα των Ελλήνων να πολεμούνε λίγοι . Ο Έλληνας και σήμερα παιδιά μου, μόνος του θα αναγεννηθεί γιατί μέσα του κρύβει ανέκαθεν έναν πολεμιστή, άλλοτε κρύβει έναν Λεωνίδα, άλλοτε έναν Αλέξανδρο, άλλοτε κρύβει έναν Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, άλλοτε έναν Κολοκοτρώνη , μια Ηρώ Κωνσταντοπούλου, άλλοτε έναν Ευαγόρα Παλικαρίδη , έναν Ηλιάκη, έναν Αριστοτέλη Γκούμα και αμέτρητους άλλους.

Σήμερα λοιπόν η Ελλάδα βρίσκεται στην πιο κρίσιμη ηλικία. Αυτήν των σαράντα ετών του Αετού.

Δεν διεκδικούμε τίποτα χημικά, δεν κάνουμε όνειρα και δεν πετάμε ψηλά. Η σημερινή κυβέρνηση του Γεώργιου Παπανδρέου μας υποδουλώνει κάθε μέρα και πιο βαθιά στον Οθωμανισμό μέσα από έναν εσκεμμένο νεοραγιαδισμό που την διακρίνει.

Μα πρέπει κι εμείς να αναγεννηθούμε από τις στάχτες μας όπως ο Αετός . Να ξυπνήσει μέσα μας ο Πολεμιστής του χθες και του σήμερα.

Ο ΤΡΟΠΟΣ; ΕΝΑΣ!

Γυρίστε στη φωλιά σας στην κορυφή του βουνού. Ταξιδέψτε στις γωνιές της Ελληνικής σκέψης και στο «Γνώθι σεαυτόν» . Μπείτε έστω και νοερά μέσα στο σώμα του Λεωνίδα και του Κολοκοτρώνη. Πρώτα όμως νιώστε τον πόνο που ένιωθαν πολεμώντας μα πάνω από όλα μετά νιώστε την ανδρεία της ψυχής τους. Μεθύστε με το κρασί των Αθανάτων και όσο κι αν ακούγεται σκληρό κάντε ζωή σας το θάνατο και Αθάνατοι θα ζήσετε. Δεν είναι τυχαίο που μόνος του αγωνίστηκε και ο Χριστός, μα «θανάτω θάνατον πατήσας». Μόνος και ο Λεωνίδας στα στενά των Θερμοπυλών μα έμεινε Αθάνατος. Όλοι ήσαν απόλυτοι στις θέσεις τους. Έτσι και εμείς πρέπει να είμαστε απόλυτοι και αδιαπραγμάτευτοι στο ότι το έθνος μας ορίζει. Ο Χριστός δεν έλεγε τυχαία πως θα ξεράσει τους χλιαρούς. Ο Κολοκοτρώνης δίκαια πρόσταζε το θρυλικό «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» και ο Λεωνίδας δεν προειδοποιούσε τυχαία με την ιστορική του απειλή το βάρβαρο εχθρό «Μολών λαβέ».

Γι’ αυτό παιδιά μου σήμερα, πιο πολύ ίσως από κάθε άλλη φορά, θα ‘θελα να έρθω δίπλα στον καθένα σας και με το χέρι να σας αγγίξω στην ψυχή. Θέλω να αγγίξω πιο πολύ τους ελεύθερους πολιορκημένους που σήμερα βρίσκεστε εδώ και το πρωί ήμουν στον Άγιο Παντελεήμονα και έβλεπα το δράμα σας. Θέλω να αγγίξω τον καθένα από σας που δεν αντέχετε άλλο τη σκλαβιά και θέλετε ελευθερία. Μόνο ένα σας απομένει ακούστε με και δε θα το μετανιώσετε, Βγάλτε τον πολεμιστή που κρύβετε μέσα σας. Θωρακιστείτε όμως πρώτα. Μη βγείτε στη μάχη ξυπόλυτοι.

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ;

ΠΟΙΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΟΠΛΑ;

Δώστε μεγάλη βαρύτητα!

ΙΕΡΕ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΟΠΛΙΣΟΥ !!!

1.Φόρεσε τις περικνημίδες σου, θα σου χρειαστούν για να κρατήσεις τα γόνατά σου αλύγιστα, γιατί αν χαθούν τα γόνατα σου και συρθείς χάμω, όλη η ψυχή σου θα υποκύψει στο φόβο. Για σένα Έλληνα του σήμερα, οι περικνημίδες σου είναι η πίστη στο Θεό που πιστεύεις, που πάντα διώχνει το φόβο και μας κάνει ατρόμητους. Ο Πολεμιστής που έχει κατακτήσει την αφοβία, σε κάθε του βήμα ανοίγει με κραδασμό το μονοπάτι της ανδρείας.

2.Πάρε τη χάλκινη ασπίδα σου, θα σου χρειαστεί για να αποκρούσεις τις λυσσαλέες επιθέσεις της λύπης. Η ασπίδα του σήμερα για σένα Έλληνα, είναι η γνώση της ιστορίας. Να ξέρεις καλά ποιος είσαι . 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Γιατί είσαι και γεννήθηκες Έλληνας. Και ας μην ξεχνάμε Έλληνας γεννιέσαι δε γίνεσαι ποτέ! Ελληνόψυχος γίνεσαι!

3.Το έδαφος που υπερασπίζεσαι λέγεται αλυπία. Ζήσε Άλυπος! Και αν είναι να δώσεις την έσχατη μάχη ΤΕΛΕΥΤΑ ΑΛΥΠΟΣ! Γιατί, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία!

4.Προφυλαξε βαθιά την κεφαλή σου και ιδίως τα αυτιά σου, μέσα όμως στο κράνος της σοφίας! Μην υποκύψεις Έλληνα του σήμερα, στην πλύση εγκεφάλου, που σου κάνουν από τα δελτία ειδήσεων ! Άκου μόνο το χτύπο της καρδιάς σου, όταν ακούει τον Εθνικό Ύμνο! Πως αλλιώς θα προφυλαχτείς από το δόλιο ψεύδος με τις χίλιες δύο μεταμφιέσεις που παίρνει, ώστε, να μοιάζει με αλήθεια; Πάρε στο χέρι σου το μαχαίρι, το μαχαίρι όμως της γνώσης, και σκότωσε κάθε προβατόσχημο λύκο!

5. Τέλος οπλίσου με το πανίσχυρο δόρυ της συνειδητής πρόθεσης σου. Μην περιμένεις να σε εξευτελίσουν κι άλλο. Μην περιμένεις να ξεσηκωθείς γιατί δε θα χεις πλέον να κάνεις κάτι άλλο. Τότε δε θα χει καμιά αξία. Δείξε αξιοπρέπεια στον Έλληνα που κρύβεις μέσα σου και ξεσηκώσου τώρα!

Να λοιπόν, πέντε είναι τα πνευματικά σου όπλα :

Περικνημίδες, δηλαδή πίστη στο Θεό και στην Ελλάδα,

Ασπίδα, δηλαδή γνώση της ιστορίας,

Κράνος, για να μην ακούμε τι λένε οι σύγχρονες σειρήνες του Γιωργάκη,

Δόρυ, επίθεση και όχι άμυνα, διεκδίκηση και όχι ηττοπάθεια .

Πάνω από όλα όμως, θέλω να θυμάσαι ένα πράγμα Έλληνα που είσαι απέναντί μου. Μην υποτιμάς κανέναν εχθρό, ούτε το μογγόλο και απολίτιστο Τούρκο που μιμείται τον άνθρωπο, ούτε το σκυλοφάγο Πακιστανό, ούτε το σκυπητάρη Αλβανό, ούτε το θηλυπρεπή, θολοκουλτουριάρη, που κατά λάθος Ελληνοφωνεί, μην υποτιμάς κανέναν εχθρό. Θυμήσου, μάθε να τον αναγνωρίζεις με την πρώτη ματιά, γιατί οι περισσότεροι απ’ αυτούς ή σχεδόν όλοι, καταρρέουν με την αναγνώριση και μόνο.

Ήρθαν ντυμένοι φίλοι αμέτρητες φορές οι εχθροί σου. Θυμήσου!

Μα εσύ Έλληνα μου, προχώρα μόνος. Προχώρα, σε μία ανίερη συμμαχία, αυτή που θα ενώσει μέσα σου, στη δική σου φωλιά, στην κορυφή του βουνού, το παρελθόν σου με το τώρα. Ξεκλείδωσε απ’ τα μέσα σου τον ξακουστό Λεωνίδα, που πλέον όμως κάνει το σταυρό του και δίνοντας υπόσχεση νίκης, απειλεί κάθε σκυλότουρκο με τη λακωνική του ρήση «Μολών Λαβέ». Θωράκισε τον εαυτό σου ακόμα και απ’ τον εγωισμό σου. Αυτόν που πάντα στον Ελληνισμό, έφερνε τις διχόνοιες και τα μίση. Γι’ αυτό όταν θα μείνεις μόνος, έχε μέσα την ταπεινοφροσύνη όχι όμως την ταπείνωση. Μια αξιοπρεπή ταπεινοφροσύνη, μην υπερτιμάς τον εαυτό σου, μην αυτοπροβάλλεσαι. Δεν θα τους αιφνιδιάζεις. Έτσι θα ξέρουν πάντα, ποιος είσαι, και πως σκέφτεσαι. Προσπάθησε όσο γίνεται – γιατί γίνεται – να μην έχεις φθόνο μέσα σου, μόνο τη θεία Νέμεσις του Αχιλλέα! Μάθε να περνάς απαρατήρητος ακόμη και όταν ξεκουράζεσαι! Ακόμα και όταν κάνεις το πιο απλό, ακόμη και όταν αναπνέεις Πολεμιστής να είσαι! Μην αγαπάς το έθνος σου, μονάχα όταν προλαβαίνεις από τις δουλειές σου! Μην αγαπάς την πίστη σου, μονάχα, όταν Κυριακή στην εκκλησιά πηγαίνεις! Κάνε τη μάχη σύντροφο, κάνε τη γη σου κάστρο!

ΙΕΡΕ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ, ΈΛΛΗΝΑ, που ήρθες από την Ήπειρο, τη Θράκη, το Αιγαίο, τη Θεσσαλία και τη στερεά, Μακεδονία και Κρήτη, από της Λακεδαίμονος τη γη και τη Μεγαλόνησο! Μη σε βαραίνει ο πόλεμος που ανίερα ξεκίνησε μέσα από την ψυχή σου. Κάνε τον απλά πνοή σου, ανάσαινε ελεύθερα, θυμήσου τη γενιά σου. Μην υπομένεις άλλο το ζυγό, σου κλέβουν τη ψυχή σου. Μα πιο πολύ από ποτέ θυμήσου πως στο τέλος θα αντέξεις. Γιατί και ο προμηθέας σου, στο βράχο, σε κοιτάει, να σε κατασπαράζει τ’ όρνεο: Μα εσύ εκεί να αντέχεις, γιατί όλοι μας την ψάχνουμε την ποθητή Ιθάκη! Μόλις σκεφτείτε που βγήκαμε από το νησί των λωτοφάγων της λήθης και της λησμονιάς οι Δραγουμάνοι όρισαν πως δεν υπάρχει πλέον, το Εθνικής δίπλα από το Παιδείας, για να ξεχάσουν τα Ελληνόπουλα πως είναι ανδρειωμένα, πως είναι απόγονοι Αθανάτων, που φέρνουνε τη νίκη! Και φτάσαμε στου Κύκλωπα τη γη, αυτού που έχει μόνο ένα μάτι, γιατί η παγκοσμιοποίηση, δεν βλέπει με τα δύο, δε ξεχωρίζει Έθνη, ούτε Λαούς, μα, ζωοποιεί τους πάντες! Έλληνα μου, βάλε στρατηγική και τεχνική, ως άλλος Οδυσσέας, μόνο με ένα τρόπο θα τους νικήσουμε, αν γίνεις ο Κανένας!

Να μην γνωρίζουν από πού θα έρθει η θεία δίκη, ν’ αρχίσει ο κλεφτοπόλεμος, να ετοιμάσουμε τους νέους μας, να σκάνε σαν τις βόμβες στα χέρια τους και στη σπηλιά του ξένου Κύκλωπα Αρχηγού μας. Και σα ξεφύγουμε από κει, και φτάσουμε στην Ιθάκη, μεσ’ στου Βοσπόρου τα στενά και στης Αγιά Σοφιάς την εκκλησιά θα κάνουμε όλοι το σταυρό μας, γιατί η Ελλάδα ήταν οδηγός μας και φάρος μας και πίστη! Θα ανοίξει η Πύλη και θα βγει ο Βασιλιάς από τα μαρμαρωμένα αλώνια και τότε, σκεφτείτε τον μπροστά σας: Αναγνώριση θα δώσει στην ανδρεία! Γιατί εσύ Έλληνα ορκίστηκες στο χθες και κράτησες το λόγο, «Αμες δε γεσόμεθα, πολλώ κάρρονες» (εμείς θα γίνουμε πολύ καλύτεροί σας),φωνάζεις στους προγόνους, και τώρα αποδείχθηκες Πολεμιστής, υπέρτατος των πάντων.

Κι αν όλα αυτά που ακούσατε μοιάζουν με ιστορία, πάρτε τα όπλα, γράψτε την, γιατί ποτέ δεν άνθισε η Ελληνοτουρκική φιλία !!!

ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΡΩΪΚΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ 

ΠΗΓΗ

Καλή Χρονιά Έλληνες! Κεφάλι ψηλά!

"Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ'αυτό μένειν".......


Ηράκλειτος

Η Διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή

Ο Έλληνας ΔΕΝ παραδέχεται εύκολα τα λάθη του και όταν τον φέρνεις αντιμέτωπο με τον καθρέφτη του δεν του αρέσουν οι πικρές αλήθειες. Του λες κατάμουτρα τα στραβά του κι αντί να τα διορθώσει, αντιδρά κι επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη σαν κακομαθημένο παιδί. Άσπρο ο ένας, μαύρο ο άλλος. Όσοι οι Έλληνες σε μια ομάδα, τόσες και οι διαφορετικές απόψεις κι ο ένας πάει να επιβληθεί στον άλλον. Να περάσει το δικό του. Διαίρει και βασίλευε.. 

Οι άλλοι λαοί μπορεί να μην έχουν τον δικό μας πολιτισμό και ιστορία αλλά ακόμα και στο ΑΔΙΚΟ έχουν συνοχή και ομόνοια και το υποστηρίζουν έως θανάτου (βλέπε τζιχαντιστές, δυτικούς κοπρίτες και σια). Εμείς όσο κι αν έχουμε το ΔΙΚΙΟ με το μέρος μας, ομοψυχία δεν διαθέτουμε.

Και μέχρι ο Έλληνας να λύσει τα υπαρξιακά και ηγετικά του προβλήματα, μέχρι ν' αποφασίσει ποιου η γνώμη θα επικρατήσει για να γίνει το επόμενο βήμα, μέχρι να βρει τη συνοχή του, παραμένει ακέφαλη σιωπηλή δύναμη με την κερκόπορτα ορθάνοιχτη στον εχθρό.  Και μπάτε σκύλοι αλέσετε (τρόικα και σια)...

Στο μεταξύ ο εχθρός γνωρίζει πολύ καλά την Αχίλλειο πτέρνα μας. 
Η κλασική μέθοδος της ληστρικής απασχόλησης με τα καθημερινά δεινά που μας δημιουργούν, σε συνδυασμό με τον δικό μας αποπροσανατολισμό, έλλειψη αυτογνωσίας και μόνιμη ενασχόληση του ΕΓΩ, τους δίνει και το χρόνο και το χώρο για να μας ΧΤΥΠΑΝΕ από παντού.

Όχι, δεν είναι σε κανέναν τομέα ανώτεροι μας ή πιο ξύπνιοι. Είναι απλά πιο ΠΟΝΗΡΟΙ... Ξέρουν πολύ καλά πως ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ! Με τα κουσούρια των Ελλήνων όμως μπορεί...  Αυτά χρησιμοποιούν κι εκμεταλλεύονται.. 

Στρέφουν τον έναν Έλληνα εναντίον του άλλου, κάτι που έτσι κι αλλιώς κι από μόνοι μας το κάναμε ανέκαθεν. Οπότε το μόνο που κάνουν είναι να ρίξουν λίγο λάδι στη φωτιά και να βάλουν λίγο έως πολύ το χεράκι τους για να προωθήσουν τη φαγωμάρα μεταξύ Ελλήνων, δίνοντας τους αφορμές για διαφωνίες και διενέξεις.

Έτσι δρουν ανενόχλητοι στον ψυχολογικό πόλεμο και μόνο. Γιατί μόνο αυτόν τον υποχθόνιο, ύπουλο, αόρατο πόλεμο μπορούν να κάνουν. ΔΕΝ μπορούν ποτέ να αναμετρηθούν με τον Έλληνα στα ΙΣΑ!  Αν δοκιμάσουν είναι χαμένοι από χέρι και το ξέρουν. Όσες φορές το δοκίμασαν στο παρελθόν, τους άφησε πολλές οδυνηρές εμπειρίες..

Κι η αλήθεια είναι πως κάποιοι όσο κι αν μίσησαν ή φθόνησαν τους Έλληνες, ξαφνιασμένοι από την τόσο εύκολη, αναπάντεχη και προσωρινή "νίκη" τους εναντίον των Ελλήνων, "νίκη" που οι ίδιοι οι Έλληνες τους χάρισαν επιπόλαια, δεν άντεξαν και τους είπαν την ΑΛΗΘΕΙΑ. Απόρησαν πως με μια απλή σφεντόνα κατατρόπωσαν τον Γιγάντιο Γολιάθ και τον έριξαν κατάχαμα. Υπέδειξαν λοιπόν τα λάθη των Ελλήνων και τους τα γνωστοποίησαν, περιγράφοντας τη "νίκη" τους. 

Τους είπαν πως δεν αντέχουν να είναι ψευτονικητές σε ανύπαρκτες μάχες κι αναμετρήσεις και παραδέχτηκαν πως μόνο με ΥΠΟΥΛΟ κι ΑΤΙΜΟ ΠΟΛΕΜΟ μπορούσαν να τους βάζουν προσωρινές τρικλοποδιές στην ιστορία τους αλλά ποτέ να τους αποτελειώσουν. Όσο κι αν προσπάθησαν να εξοντώσουν τούτο το ιερό γένος για να μην τους υπενθυμίζει την υπεροχή του, οι Έλληνες ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΑΝ!  Ποτέ δεν αφανίστηκαν!

Άρχισαν οι βάρβαροι μέσα τους να τρώγονται από τις τύψεις που όλα τα κατέκτησαν ΠΟΝΗΡΑ αλλά ποτέ ΤΙΜΙΑ κι ΕΝΔΟΞΑ ΟΠΩΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕ ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥΣ! Και σε μια κρίση ειλικρίνειας κι αυτοκριτικής, ανακοίνωσαν στον Έλληνα ακόμα και την πιο ύπουλη στρατηγική τους εναντίον του.

Παραδέχτηκαν την ηθική ΗΤΤΑ τους, αναγνώρισαν την ανωτερότητα του Έλληνα αλλά ο Έλληνας ήταν πάντα απασχολημένος με το ΕΓΩ του για να προσέξει τον εχθρό που του αποκαλύφθηκε.... 
ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕ, ΔΕΝ ΕΒΛΕΠΕ, ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕ και μυαλό δεν έβαζε.... 
Βρε δεν'πα να παραδεχόταν ο εχθρός έμμεσα ή άμεσα πως με δόλο τον βάζει κάτω και τον πατάει..   Τι οξυρρύγχειοι πάπυροι γράφτηκαν για τη διχόνοια των Ελλήνων, τι κείμενα, άρθρα, έρευνες, ρητά.. Αγρόν ηγόραζε ο Έλλην.... 

Όταν κάποιοι μεγάλοι Έλληνες, δίχως προσωπικά οφέλη και κέρδη, παραμέρισαν ορθώς το ΕΓΩ τους και πήγαν να ενώσουν τους Έλληνες για το καλό του συνόλου κι αυτής της ένδοξης ράτσας, άπαντες στον πλανήτη τους θαύμασαν γιατί ήξεραν..  Γνώριζαν πως όποτε συνέβαινε ΟΜΟΝΟΙΑ ανάμεσα στους Έλληνες ακολουθούσε μεγάλο, χρυσό έπος στην ιστορία των Ελλήνων (Θερμοπύλες, Μαραθώνας, Πλαταιές, 1821, 1940). 

Και οι προβλέψεις έβγαιναν πάντα αληθινές. Μετά τη νίκη ο Έλληνας ξανάβρισκε τη χαμένη του αξιοπρέπεια και περηφάνια και μεγαλουργούσε. Φόβιζε όλους τους εχθρούς του και τους κρατούσε μακρυά. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε, όντας πάντα αφελής και προδομένος.. Και το γλέντι κράταγε για λίγο... Πάντα για ΛΙΓΟ........  
Η διχόνοια συνεχώς επανερχόταν σαν επιδημία..

Ἡ Διχόνοια ποὺ βαστάει

ἕνα σκῆπτρο ἡ δολερὴ

καθενὸς χαμογελάει,

"πάρ' τό", λέγοντας, "καὶ σύ".

Κειο τὸ σκῆπτρο πού σας δείχνει

ἔχει ἀλήθεια ὡραῖα θωριά.

μὴν τὸ πιάστε, γιατί ρίχνει

εἰσὲ δάκρυα θλιβερά.

Ἀπὸ στόμα ὀποῦ φθονάει,

παλληκάρια, ἂς μὴν πωθεῖ,

πῶς τὸ χέρι σας κτυπάει

τοῦ ἀδελφοῦ τὴν κεφαλή.

Μὴν εἰποῦν στὸ στοχασμό τους

τὰ ξένα ἔθνη ἀληθινά:

"Ἐὰν μισοῦνται ἀνάμεσό τους

δὲν τοὺς πρέπει ἐλευθεριά"
Δ.Σολωμός (Εθνικός Ύμνος)

Κι όταν η διχόνοια άρχιζε πάλι να εμφανίζεται εφιαλτικά μεταξύ Ελλήνων, οι ίδιοι θαυμαστοί ήρωες που έβγαλαν τον Έλληνα από την λήθη του και του πρόσφεραν Δόξα, Τιμή και Ελευθερία, αντί να τύχουν της ευγνωμοσύνης και του σεβασμού που τους άξιζε, έβρισκαν μεγάλους μπελάδες. 

Οι περισσότεροι κατηγορήθηκαν, συκοφαντήθηκαν και διώχτηκαν από τους ίδιους που κάποτε τους λάτρευαν. Είτε στάλθηκαν στη φυλακή (βλέπε Κολοκοτρώνη) ή....δολοφονήθηκαν γιατί ήταν πολύ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ για το Δυτικό σύστημα (Καποδίστριας). Μπροστά στο δέλεαρ της ελεγχόμενης από τους ξένους εξουσίας, πολλοί δειλοί δεν δίστασαν να προδώσουν τους μεγάλους αυτούς ήρωες και ηγέτες για να συνεργαστούν με τον εχθρό και να μοιραστούν τα "λάφυρα" της νίκης των Ελλήνων.. 

Κι όλα αυτά επειδή οι Έλληνες έχασαν πάλι τη συνοχή τους κι επικράτησε το ΕΓΩ.. Κι όσο ο Έλλην ήταν απασχολημένος με τον υπέρμετρο εγωκεντρισμό του, οι εχθροί γύρω του που πάντα καραδοκούσαν, του πήραν τα πάντα και του άφησαν μόνο το όνομα και την ιστορία κι αυτήν κουτσουρεμένη (παρόν)..

"Στον πρώτο χρόνον είχαμεν μεγάλη ομόνοιαν και όλοι τρέχαμε σύμφωνοι.Ο ένας πήγαινε στον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα στο στρατόπεδο κι αν αυτή ομόνοια βαστούσε ακόμη δυο χρόνους, ηθέλαμεν κυριεύσει και την Θεσσαλίαν και την Μακεδονίαν και ίσως φτάναμε κι ως την Κωνσταντινούπολη! Τόσο τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουαν Έλληνα και φεύγαν χίλια μίλια μακριά!

Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός κι ένα καράβι μια αρμάδα. Αλλά δεν εβάσταξε. Ήρθαν μερικοί και θέλησαν να γενούν μπαρμπέρηδες στου κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά τους μα τι να κάνουμε; Από τότε άρχισε η διχόνοια και χάθηκε η πρώτη προθυμία κι ομόνοια. Κι όταν έλεγες του Κώστα να δώσει χρήματα διά τας ανάγκας του έθνους ή να πάει στον πόλεμο, τούτος πρόβαλλε το Γιάννη. Και μ’αυτό τον τρόπο κανείς δεν ήθελε να συντράμει, μήτε να πολεμήσει. Και τούτο έγινε επειδή δεν είχαμε έναν αρχηγό και μια κεφαλή, μα ένας έμπαινε πρόεδρος έξι μήνες, σηκωνόταν ο άλλος και τον έριχνε και καθόταν αυτός άλλους τόσους. Κι έτσι ο ένας ήθελε τούτο κι ο άλλος τούτο.

Ίσως όλοι θέλαμε το καλό, πλην καθένας κατά τη γνώμη του. Όταν προστάζουνε πολλοί, ποτέ το σπίτι δεν κτίζεται ούτε τελειώνει. Αλλά επειδή είμαστε σε τέτοια κατάσταση, εξαιτίας της διχόνοιάς μας, έπεσε η Τουρκιά πάνω μας και κοντέψαμε να χαθούμε και στους στερνούς επτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα." 

Θ. Κολοκοτρώνης (Λόγος στην Πνύκα)

Σήμερα η ιστορία επαναλαμβάνεται.. Πάλι κυριαρχεί το ΕΓΩ αντί του ΕΜΕΙΣ.  Άλλα 400 χρόνια σκλαβιάς να περάσουν, ακόμα με το ΕΓΩ του θα ασχολείται ο Έλληνας.

Εκτός κι αν...ο εχθρός κάνει το λάθος να χτυπήσει στα ΙΣΑ.. 
Μόνο σε αυτή την περίπτωση θα μαζευτούν όλοι οι ΕΛΛΗΝΕΣ και θα πάρει να σηκώσει! Θα παρατήσουν κι ΕΓΩ και ΕΣΥ και τα πάντα!! 
Μόνο τότε θα γίνει το ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!  

Αλλά ο εχθρός που γνωρίζει εμπειρικά πολύ καλά τι θα συμβεί με μια άμεση αναμέτρηση, αποφεύγει έντεχνα μια τέτοιου είδους επιζήμια πρόκληση για τους ίδιους κι επιλέγει να χτυπάει ΠΙΣΩΠΛΑΤΑ για να έχει ο Έλληνας να απασχολείται σαν το παιδάκι με το αγαπημένο του παιχνίδι το "ΕΓΩ" κι "Ελα συνέλληνα να βγάλουμε τα μάτια μας από μόνοι μας".....

Αναρωτιέμαι αν ο Έλληνας αποφάσιζε ξαφνικά να χτυπήσει τον "αόρατο" παρασκηνιακό εχθρό μέσω των ορατών εγχώριων συνεργατών του, τι θα κατάφερνε.  Αν αποφάσιζε σήμερα να δράσει και να διώξει τον Δυτικό οχετό που κατσικώθηκε εκατοντάδες χρόνια στο σβέρκο μας, θα έβρισκε τη συνοχή του για να το καταφέρει; Θα υπήρχε συμπόρευση, κοινή στρατηγική, συνεργασία κι ομαλή έκβαση χωρίς προσωπικά οφέλη; 

Θα μπούκαρε με τους συνέλληνες του από την ίδια πόρτα ή πάλι θα διαφωνούσαν και θα τράβαγαν, άλλος δεξιά κι άλλος αριστερά; 
Αυτό το ρημάδι Ελληνικό σκορποχώρι θα κατάφερνε ποτέ να γίνει ΕΝΑ εναντίον του εχθρού την ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ κι όχι την ύστατη στιγμή όπως πάντα;;

Πιθανότατα όχι γιατί όλα αυτά είναι άγνωστες τακτικές πολέμου και μάχης για τον Έλληνα, πολεμιστή του ακατόρθωτου και των μεγάλων ανατροπών. Ο Έλλην πελαγώνει στα εύκολα και ξεθολώνει στα ΔΥΣΚΟΛΑ.. Έτσι χαΐρι και προκοπή δεν βλέπει.. Και ό,τι μεγάλο κατακτά ΠΟΤΕ δεν καταφέρνει να το συντηρήσει και να το διαφυλάξει. 

"Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, άκουσα και γνώρισα για να ωφεληθήτε απ’τα περασμένα κι απ’ τα κακά αποτελέσματα της διχόνοιας, που να την αποστρέφεστε και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πια. Το έργο μας κι ο καιρός μας πέρασε κι οι μέρες της γενιάς που σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν σε λίγο περάσει. Σε σας μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο που μεις λευτερώσαμε.."
Θ. Κολοκοτρώνης (Λόγος στην Πνύκα)

Η ιστορία δίδαξε τον Έλληνα αλλά τα παθήματα δεν έγιναν μαθήματα κι ακόμα κάνει τον απολογισμό του στη σιωπή.. Αλλά η σιωπή όπως όλοι γνωρίζουμε όταν σπάει κάνει ΘΟΡΥΒΟ... Κι ο Έλληνας απρόβλεπτος.. 

Δεν μ' αρέσει που ακόμα περιμένω τον Έλληνα να ξεφανεί αλλά τον εμπιστεύομαι πλήρως γιατί γνωρίζω πως όποτε κι αν ξεφανεί, θα σπείρει τον πανικό και τον τρόμο! Ας είναι κι έτσι, ας είναι την τελευταία στιγμή. Τουλάχιστον όταν ο Έλληνας φανεί, θα το κάνει για να γράψει πάλι το συνηθισμένο έπος και όχι μια απλή είδηση επικαιρότητας......

Ο στρατηλάτης μέσα του θα ξυπνήσει για άλλη μια φορά και θα αιφνιδιάσει τον εχθρό..  Το κουσούρι του θα το κάνει προτέρημα και ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ........΄

Αφού ο Έλληνας ακόμα δεν μπορεί να νικήσει τα ελαττώματα και τα πάθη του και ειδικά το χειρότερο απ' όλα, τη διχόνοια,  θα "ενώσει" τον εχθρό. 

Θα πιάσει ό,τι βγάζει το αγκίστρι με δόλωμα την Ελλάδα. Κι είναι μεγάλη η "ψαριά" που θα βγάλει. Γιατί οι εχθροί είναι πολλοί. Και θα τους συναντήσει όλους μαζεμένους στο ίδιο χρονικό και τοπικό σημείο.  Τότε όλοι οι επαναπαυμένοι "μνηστήρες" που αμέριμνοι θεωρούν τον Οδυσσέα πλέον τελειωμένο και παρελθόν στην ιστορία, θα πέσουν στην παγίδα και θα τον συναντήσουν ξανά ολοζώντανο μπροστά τους!

Εκεί θα βρίσκεται και ο γιος του ο Τηλέμαχος. Είτε συμφώνησαν, είτε διαφώνησαν από ποια πόρτα θα μπει ο καθένας τους, σημασία έχει να βρεθούν μαζί στο ίδιο δωμάτιο και το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.

Το ζητούμενο λοιπόν είναι η ενότητα της τελευταίας στιγμής. Να πάνε όλα καλά στο τελευταίο κεφάλαιο της κάθαρσης κι οι..μνηστήρες να εγκλωβιστούν στον τόπο που επέλεξαν να ρισκάρουν να τα βάλουν με τον ΕΛΛΗΝΑ!!

Πεπρωμένο φυγείν αδύνατον για τον Έλληνα..Τα έπη μας γράφτηκαν πάντα την ύστατη στιγμή, όποτε ο εχθρός μας είχε ξεγραμμένους κι όχι στα καλά καθούμενα της δύσκολης καθημερινότητας που έτσι κι αλλιώς πάντα αντιμετώπιζε ο Έλληνας. Όταν σημασία είχε μόνο το ΙΕΡΟ αυτό ΕΘΝΟΣ και τίποτε άλλο.  

Κι όταν η ΩΡΑ του Έλληνα έρχεται, ΚΑΝΕΙΣ δεν μιλάει! Όλοι σιωπούν! Άγγελοι και θεοί βαστούν την ανάσα τους, αναμένοντας το επόμενο χρυσό κεφάλαιο του Έλληνα στην συμπαντική ιστορία.....

ΧΑΡΑ ΖΑΧΑΡΙΑ

Τρέμουν τη στιγμή που θα ξανάβρεις την περήφανη περπατησιά σου!!

Πόσο αξίζει για σένα η τιμή σου; Αυτή σου παίρνουν σήμερα κι εσύ σιωπάς…

Η χώρα μας, η πατρίδα μας, η Ελλάδα μας, είναι οι σύγχρονες Θερμοπύλες που θέλουν να ισοπεδώσουν οι παγκοσμιοποιητές και να κατακτήσουν οι νεοταξίτες με τα δουλικά τους.

Σ’ αυτές τις Θερμοπύλες δεν στέκονται όλοι. Μόνο εκείνοι οι “ωραίοι τρελοί” που παίζουν με τον χάρο και που την τιμή τους την ορίζουν πάνω από τα χρυσάφια και τα πλούτη όλου του κόσμου. Εκείνοι οι τρελοί που ζούνε σαν πρόβατα και πεθαίνουν σαν ήρωες, χαράζοντας δρόμους κι ανοίγοντας ορίζοντες για τους άλλους που ακολουθούν…

Ναι, θα πεινάσουμε…

Ναι, θα υποφέρουμε…

Ναι, θα μαυρίσει το μάτι μας από την δυστυχία και την εξαθλίωση…

Όλα αυτά θα συμβούν, για νά ‘ναι ο αγώνας δίκαιος ανάμεσα στα θηρία και στους Έλληνες…

Αν δεν ξεχάσουμε την πίστη μας, που μας κράτησε σαν έθνος ζωντανό όταν αλύπητα μας χτυπούσαν οι πασάδες και οι αγάδες…

Αν μείνουμε στέρεοι στα ιδανικά της φυλής μας…

Αν τιμήσουμε το όνομα που η ιστορία μας έβαλε να κουβαλάμε…

Αν επικαλεστούμε εκείνες τις δυνάμεις που πάντα στάθηκαν στο πλευρό του Ελληνικού έθνους και που τιμήθηκαν και δοξάσθηκαν στο διάβα του χρόνου από τους Έλληνες…

Τότε να είστε βέβαιοι πως για κάθε θυσία μας, για κάθε ώρα που θα περνάμε μαρτυρώντας στα αόρατα κελιά και τις φυλακές των τραπεζιτών, κάθε στιγμή που θα υποφέρουμε για να τιμήσουμε την κληρονομιά μας, θα μας επιστραφεί στο πολλαπλάσιο και θα απολαύσουμε στο τέλος τους καρπούς αυτής της θυσίας.

Θα ξαναχορέψουμε και πάλι με τους αγγέλους, θα ξαναπλώσουμε τα χέρια μας προς τον ολόγιομο από αστέρια ουρανό, θα σταθούμε αιτία να απλωθεί το φως και να κατακλύσει το σκοτάδι.

Είναι της μοίρας μας γραφτό να πολεμάμε με θηρία και να πετυχαίνουμε νίκες, ακόμη και μέσα από τις ήττες μας, παραδίδοντας μαθήματα ανθρωπισμού και αξιών σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ναι, θα μείνουμε για να παλέψουμε, γιατί σε ετούτη τη γη αυτό μάθαμε πάνω από όλα.

Να παλεύουμε και να νικάμε.

Να παλεύουμε με ορατές και αόρατες δυνάμεις και να εξυψωνόμαστε μέσα από τους αγώνες μας.

Κι άλλο από αγώνα δεν γνωρίζει η φυλή μας που έσπειρε αυτή τη γη με κόκκαλα ηρώων και την πότισε με αίμα γενναίων.

Δεν είναι δειλός όποιος φύγει τώρα από την πατρίδα.

Απλά, θα στερηθεί την χαρά του δύσκολου αγώνα και της δόξας της νίκης.

Κι είναι κρίμα όταν φτάνεις στο τέλος να παραδίνεσαι λίγο πριν αυτό έρθει, ενώ ξέρεις πως στο χέρι σου είναι να νικήσεις και να τιμηθείς…

Και να θυμάστε, αδέρφια, πως μας φοβούνται οι μισεροί, γι’ αυτό και μας χτυπάνε ανελέητα.

Τρέμουν τη ρίζα που μας γέννησε, σκιάζονται τη στιγμή που θα σηκωθούμε όρθιοι και περήφανοι θα φορέσουμε τ’ άρματα της φυλής μας για ν’ απαιτήσουμε τα κλεμμένα πίσω…

Νομίζουν πως θα μας λυγίσουν και ξεχνούν οι δύσμοιροι πως ετούτη τη φυλή όταν τον χτυπάς πεισμώνει κι όταν την φοβερίζεις την οργίζεις…

Άντε, λοιπόν, καλό αγώνα να έχουμε, κι όσο πιό δύσκολος γίνει, τόσο καλύτερα για εμάς που θα είμαστε οι νικητές.

Γιατί το γόνυ εμείς οι Έλληνες το κλίνουμε μόνο στον Θεό και τους Αγίους του και σε κανέναν άλλον…


Κωνσταντίνος Τερζής

Πηγή :

ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ

Σαφέστατα ΜΑΖΙ τα φάγαμε.. Ένας λαός ΡΑΓΙΑΣ, κομπιναδόρος, συμφεροντολόγος, ξεφτιλισμένος και τρισάθλιος ΠΡΟΔΟΤΗΣ. Ένας αμόρφωτος λαός χωρίς Ελληνική συνείδηση, χωρίς συναίσθηση του Δικαίου, προσκυνημένος, διεφθαρμένος ως το κόκκαλο και σάπιος στη ψυχή! Ούτε Ιερό, ούτε Όσιο! 

Ποιος Θεός; Θεός είναι ο μαμμωνάς! Κι αν υπάρχει Θεός..δεν μας συμφέρει να υπάρχει γιατί ξυπνά κι ενοχλεί την πουλημένη συνείδηση και δημιουργεί ευθύνες κι ενοχές.. Επιβάλλει ανάληψη ευθυνών, μετάνοια, αποκατάσταση της ζημιάς και πλήρη επανόρθωση.. Δεν συμφέρει όμως.. Οπότε το προσπερνάμε και πάμε στη ΤΣΕΠΗ που βοηθάει κι ενισχύει ΠΑΡΟΔΙΚΑ την ψευδαίσθηση μας και τη λήθη, σαν τα ναρκωτικά.. 

Σαφέστατα μαζί τα φάγαμε. Δεν έχει σημασία η μερίδα. Που άλλοι έτρωγαν τον αστακό κι άλλοι το λιγοστό καλαμαράκι από τη δουλειά στο Δημόσιο που τακτοποίησε το "μέσον" από το Τελ Αβίβ με τα ρουσφέτια. 

Σαφέστατα ΜΑΖΙ "ΦΑΓΑΜΕ" τα παλικάρια στα Ίμια και κάθε ΕΛΛΗΝΑ που θυσιάστηκε, που ΜΟΝΟΣ του όρθωσε ανάστημα και θέλησε να αντισταθεί στους προδότες και στους ανθέλληνες και να φέρει το ΦΩΣ και το ΔΙΚΑΙΟ. Για κάτι...δίποδα γαϊδούρια και γιουσουφάκια που δεν είπαν ούτε ένα ευχαριστώ....

ΜΑΖΙ "ΦΑΓΑΜΕ" την Ελλάδα γιατί κανείς δεν νοιάστηκε. Όλοι πατούσαν ανορθόδοξα επί πτωμάτων για να ικανοποιήσουν τον ακόρεστο ΥΛΙΣΜΟ τους.. 

Κανείς δεν σκέφτηκε Πατρίδα, προγόνους κι απογόνους αλλά την ΠΑΡΤΗ ΤΟΥ!! Τη τσέπη, την καλοπέραση και την βόλεψη. Το δάνειο που θα δώσει μόστρα και λεζάντα στον αόρατο, μίζερο, δειλό ανθρωπάκο που θέλησε να ζήσει σαν αμερικανάκι στο Λος Άντζελες ΠΡΟΔΙΔΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό..... 

Έχει και τα μούτρα ο ραγιάς να τσαντίζεται με την τετράπαχη αλλοδαπή όρκα, τον ίδιο του το ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ στην ΠΡΟΔΟΣΙΑ, που του κοπανάει την ΑΛΗΘΕΙΑ κατάμουτρα...... Κι αυτό το γιουσούφι έχει το θράσος να πιστεύει πως αξίζει και..καλύτερη μοίρα...

Κι όμως..υπάρχουν πολλοί που ΔΕΝ τα έφαγαν μαζί αλλά ποιος τους πιστεύει; Ποιος θα ακούσει τις φωνές και τις ενστάσεις τους αφού ο βρώμικος στη ψυχή πιστεύει πως είναι κι όλοι οι άλλοι σαν τα μούτρα του; Ποιος θα το παραδεχτεί αφού όλοι στα καλά τρώνε μόνοι τους αλλά στα δύσκολα θέλουν παρέα, να παρασύρουν και τους άλλους μαζί τους στο γκρεμό; Δυστυχώς, μαζί με τα ξερά, καίγονται και τα χλωρά.......

Σαφέστατα "ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ ΟΛΑ" ! Και Πατρίδα και Πίστη και Οικογένεια. Και τώρα που όλοι ξέμαθαν να είναι Έλληνες, τώρα που δεν θυμούνται ποιοι είναι ή που ντρέπονται, ΑΝ..ντρέπονται κιόλας, για ό,τι είναι και ό,τι κατάντησαν, δεν μπορούν να επιστρέψουν πίσω και να επανορθώσουν γιατί δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΦΗ με την πραγματικότητα, με την αλήθεια, με τον διπλανό τους. Δεν υπάρχει ΨΥΧΗ!! Καθένας είναι ΜΟΝΟΣ του και ΜΟΝΟΣ συνεχίζει, περιμένοντας τη σειρά του για να πληρώσει το αντίτιμο της ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ του...

"Μακάρι να μη γίνει τίποτα.. Μακάρι να γίνουν όλα όπως παλιά" ... Δεν θέλει ο ραγιάς να αλλάξει κάτι. Αποποιείται των ευθυνών του. Θέλει να επιστρέψει στο παρελθόν, εκεί στη γνωστή του ΣΑΠΙΛΑ, να βολεύει τον κωλαράκο του με τα ψίχουλα που του πετάνε σαν στα σκυλιά και να αφήνει ανενόχλητο τον εχθρό να του μαγαρίζει τα κεκτημένα του. Αυτά τα ΠΑΡΑΠΑΝΩ που δικαιούται αλλά τα ζητιανεύει ως ΣΚΛΑΒΟΣ.
Και του αξίζει........

Δεν βολεύει η ΛΕΥΤΕΡΙΑ.. Θέλει ΚΟΤΣΙΑ! Θέλει ΑΡΕΤΗ και ΤΟΛΜΗ! Θέλει ΕΥΘΥΝΗ, θέλει ΠΙΣΤΗ, θέλει ΚΑΘΑΡΗ ΨΥΧΗ! Θέλει ΑΝΑΤΡΟΠΗ! Θέλει ΕΛΛΑΣ στην καρδιά!! ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΤΡΩΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ αλλά..σωστά και ΔΙΚΑΙΑ μοιρασμένα. Με τη συνείδηση καθαρή.. Θέλει δικαιώματα αλλά και ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ! 

ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ το ΔΙΚΑΙΟ; Ποιος αγαπάει το ΔΙΚΑΙΟ; Ποιον βολεύει το ΔΙΚΑΙΟ; ΚΑΝΕΝΑΝ! Γιατί επικρατεί ο εγωϊσμός κι ο παρτακισμός... Ο ένας θέλει να βγάλει τα μάτια του άλλου.... Έσπασε η αλυσίδα και δεν δένει με τίποτα. Έτσι θα χαθεί και το μενταγιόν....... 

ΜΑΖΙ ΘΑ ΦΑΜΕ και τα μούτρα μας ΡΑΓΙΑ.... Εσύ δια παντός.. Οι Έλληνες για μικρό διάστημα. Γιατί οι ΕΛΛΗΝΕΣ δεν σκέφτονται ατομικά αλλά ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ..... Θυμούνται ΠΟΙΟΙ είναι κι αυτοί θα παραμείνουν!! ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ. ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΝ. ΕΚΔΙΚΟΥΝΤΑΙ.... ΝΕΜΕΣΙΣ!

Γι' αυτό τώρα οι ΕΛΛΗΝΕΣ φτιάχνουν μια Ελληνική αλυσιδάρα ΝΑ! Ενώνονται και πάλι οι κρίκοι μεταξύ τους.. Ξαναδένουν την αλυσίδα από την αρχή κι ετοιμάζονται να φάνε τον εχθρό!! Και πρώτος εχθρός προσκυνημένε..είσαι ΕΣΥ! Μετά όλοι οι άλλοι....................

Κι όταν όλα τελειώσουν, τότε οι Έλληνες θα λένε "ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΦΑΓΑΜΕ ΤΟΥΣ ΚΕΡΑΤΑΔΕΣ!! ΤΟΥΣ ΑΤΙΜΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ! ΤΟΥΣ ΣΑΠΙΟΥΣ ΚΑΙ ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟΥΣ!"


ΧΑΡΑ ΖΑΧΑΡΙΑ

Ο θεϊκός πολεμιστής

Στα παλιά τα χρόνια, σε κάποιο τόπο άγνωστο σε εμάς τους νεότερους, ο κόσμος άκουγε για τους άθλους ενός μεγάλου μοναχικού πολεμιστή. Οι άνθρωποι του γράφανε τραγούδια και του αφιέρωναν γιορτές. Τα μικρά παιδιά με ξύλινα σπαθιά πολεμούσαν τον άνεμο με την ελπίδα πως κάποια μέρα στο πλευρό του ως πολεμιστές θα σταθούν. Οι νέες γυναίκες και ανύμφευτες ονειρευόντουσαν μια μέρα στην αγκαλιά του να βρεθούν και την καρδιά του να κερδίσουν. Ποτέ κανείς τους όμως δεν τον είχε δει... 

Και ήταν όλοι τους σίγουροι για την ομορφιά του, το θάρρος του και την θεϊκή του ηρεμία. Πολεμούσε θεριά και εχθρούς μονάχους για να κρατάει τον τόπο εκείνο ασφαλή και τις ζωές ανέγγιχτες από κάθε κακό. Δάκρυα δεν έσταζε, ποτέ δεν λιγοψυχούσε.
Μα αυτός ήταν ένας πολεμιστής βγαλμένος από την αγάπη και την καρδιά των θεών.
Άρα και την ομορφιά τους θα είχε... Σκληρός, ανέκφραστος, ιπποτικός, όμορφος, θαρραλέος, ατρόμητος... Ο πολεμιστής των ανθρώπων...

Μια μέρα άχρωμη...τα νέα έπαψαν να πηγαίνουν στον τόπο των ανθρώπων για τον εκλεκτό τους πολεμιστή... Το κακό, οι εχθροί και θεριά μαζεύονταν στα σύνορα του γνωστού κόσμου, έτοιμα να τα περάσουν. Άραγε τι να απέγινε ο θεϊκός πολεμιστής τους; Γιατί δεν μπορεί να τους προστατέψει πια; Αυτός που φοβέρα καμιά δεν ένιωσε ποτέ και ο θάνατος δεν μπορούσε να τον πλησιάσει... Τι να απέγινε; Και έτσι, για πρώτη φορά οι άνθρωποι πήραν την απόφαση να στείλουν μια αποστολή για να τον βρει. Κι έτσι έγινε...

Πέρασαν μέρες, πέρασαν μήνες... Βουνά, κάμποι... Μέχρι που φτάσανε στις όχθες της μεγάλης θάλασσας και βρήκαν έναν άνθρωπο αραγμένο σε έναν βράχο μόνο του να κοιτάζει στο πουθενά.. Τον πλησίασαν κατάκοποι και με ελάχιστες ελπίδες να μάθουν κάτι από τον άγνωστο..

Έδειχνε κουρασμένος... Είχε γκρίζα μακριά μαλλιά και πρόσωπο άσχημο γεμάτο ουλές όπως και το σώμα του. Είχε στο πλάι του ένα σκουριασμένο σπαθί και μια τσακισμένη ασπίδα. Η πανοπλία του ήταν αραδιασμένη και επίσης σκουριασμένη στην άκρη του βράχου. 
Τον ρώτησαν αν γνωρίζει για έναν όμορφο, ψηλό, γενναίο και ατρόμητο πολεμιστή που στην ζωή του δεν δάκρυζε ποτέ και σαν βουνό στεκόταν απέναντι σε κάθε απειλή. Κι εκείνος τους απάντησε...

- "Άνθρωποι... Ο πολεμιστής σας δεν υπάρχει πια... Τον κέρδισε ο χρόνος... Και απ' όσο θυμάμαι ποτέ δεν ήταν όπως μου τον περιγράψατε. Και δάκρυα και φόβο ένιωθε. Γενναίος ήταν απέναντι σε όλα, όμως μετρούσε το κάθε του βήμα και ποτέ τον αέρα των θεών δεν είχε. Οι θεοί ζούνε πέρα από την μεγάλη θάλασσα και έχουν πάψει τους ανθρώπους στην σκέψη τους να έχουν. Μιλήσατε για ομορφιά... Όμορφος αυτός ο πολεμιστής; Τότε μιλάτε για κάποιον άλλο πολεμιστή. Γιατί αυτός που ξέρω εγώ...το μόνο κοινό που είχε με αυτόν που εσείς μου λέτε, ήταν η μοναξιά του".

Οι άνθρωποι ένιωσαν απογοήτευση... Η απογοήτευση έγινε φόβος... τρόμος... πανικός... Άρχισαν να κλαίνε, να μοιρολογούν και να χτυπάνε τα κεφάλια τους με τις γροθιές τους... Tότε ο μοναχικός άνθρωπος του βράχου τους σταμάτησε και τους ρώτησε ποιo είναι το πρόβλημα τους και γιατί αναζητούν τον πολεμιστή τους...
Κι εκείνοι του απάντησαν όλα όσα γνώριζαν... Για τα θεριά και τους εχθρούς και όλο το κακό που έχει σταθεί στα σύνορα του κόσμου τους έτοιμο να εισβάλει και να τους κατασπαράξει.. 
Χαμογέλασε δυνατά ο μοναχικός άντρας αλλά το γέλιο του το διέκοψε ένας σκληρόβηχας :

-"Άνθρωποι... Πότε θα μάθετε την δύναμη που κρύβεται μέσα σας; Πότε θα ακούσετε την ψυχή σας που σας μιλά; Τόσα χρόνια μεγαλώσατε με τους θρύλους και μείνατε σε αυτούς... Δεν υπήρξε ποτέ πολεμιστής που να μην φοβήθηκε και να μην έκλαψε. Και όλοι τους ήτανε μονάχοι... Τους αφήσατε μονάχους... Δεν σκεφτήκατε ότι μια μέρα μπορεί να κουραστούν, μπορεί να θέλουν μια συντροφιά.. Ο πολεμιστής άνθρωπος είναι και πεθαίνει. Και τώρα περιμένει την ώρα, που πλησιάζει, να περάσει την μεγάλη θάλασσα στον κόσμο που η ψυχή βρίσκει την ανάπαυση για πάντα. Γυρίστε πίσω άνθρωποι... Κανένα κακό δεν σας απειλεί... Όλα τα θεριά και τους εχθρούς, ο πολεμιστής σας τα έδιωξε για πάντα μακριά. Στα σύνορα σας καρτερούν μόνο οι νέες εποχές που θα σας βρουν απροετοίμαστους..."

Δίχως να έχουν καταλάβει τα λόγια του περίεργου άντρα του βράχου, ξεκίνησαν για το ταξίδι της επιστροφής. Σίγουροι για τον χαμό τους. Αποφάσισαν πίσω να μη γυρίσουν μέχρι να βρουν κάποιον άλλο να πολεμήσει για εκείνους και να σταθεί φρουρός τους. Ποιες να είναι εκείνες οι νέες εποχές; Θεριά είναι και κακό μεγάλο... Κάποιος θα πρέπει να τους προστατεύσει...

Καθώς η αποστολή ξεκινούσε για την νέα της αναζήτηση... στις όχθες της μεγάλης θάλασσας ο μοναχικός άντρας γύρισε τα μάτια στα όπλα του και την σκουριασμένη του πανοπλία :

-"Για πρώτη φορά συντρόφια, μόνοι μας δεν θα'μαστε.. Φόβο και πόνο δεν θα νοιώσουμε ξανά.. Θλίψη και κούραση.. Πλησιάζει ο oδηγός που θα μας περάσει απέναντι, στην χώρα της ανάπαυσης μας.. Κι όλα θα είναι εκεί, να μας περιμένουν.. Όλα όσα πολεμήσαμε θα είναι φίλοι και όλα όσα για μια στιγμή γνωρίσαμε, θα είναι αδέλφια και αγαπημένοι.. Ο.."θεϊκός πολεμιστής"... Χαχαχαχα... Αυτοί οι άνθρωποι... Τόση δύναμη, τόσο σθένος και τόσο αιχμάλωτοι του εαυτού τους... Κι αν τους πεις πως είσαι εσύ αυτό που ψάχνουν, με μιας η μαγεία θα χαθεί... Τραγουδάτε αδέλφια... Σε λίγο η μοναξιά του πολεμιστή τελειώνει... 
Η μαγεία υπάρχει και δεν χάνεται ποτέ!!!"

Πηγή :
http://howls-into-the-dusk.pblogs.gr/2009/10/o-the-kos-polemisths.html

ΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ!

ΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ...
ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΧΡΗΣΜΟΣ:  "ΕΣΤ' ΗΜΑΡ".......

ΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ...
ΕΣΤ' ΉΜΑΡ... ΚΙ ΕΣΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ!!
ΚΙ ΕΣΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΠΑΛΙ ΦΩΣ!


ΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ.....
ΔΕΝ ΝΙΚΗΘΗΚΕΣ ΠΟΤΕ! ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕΣ! ΔΕΝ ΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕΣ!
ΔΕΝ ΝΙΚΙΕΤΑΙ ΤΟ ΚΥΜΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ! ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ!
ΔΕΝ ΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΜΑΣ!

ΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ....
ΑΚΟΥ ΜΕΣΑ ΣΟΥ, ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ!
ΑΥΤΗ ΣΟΥ ΤΟ ΕΛΕΓΕ ΠΑΝΤΑ! ΑΥΤΗ ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!

"ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕΣ ΟΥΡΑΓΟΣ. ΠΛΑΣΤΗΚΕΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΑΓΟΣ!"

ΑΚΟΥ ΤΑ ΑΓΡΙΜΙΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ.. ΑΥΤΑ ΣΕ ΦΟΒΙΖΑΝ ΠΑΝΤΑ.. 
ΑΥΤΑ ΝΙΚΟΥΣΕΣ ΚΑΠΟΤΕ! ΑΥΤΑ ΣΕ ΘΕΛΟΥΝ ΝΙΚΗΜΕΝΟ...

ΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ.....
ΕΝΑ ΨΕΜΑ ΣΟΥ ΛΕΝΕ. "ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ"..

ΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ....
ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ! ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΠΩΣ ΠΕΘΑΝΕΣ!

ΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ....
ΗΛΘΕ Η ΣΤΙΓΜΗ, ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ!

ΚΑΙ ΘΥΜΗΣΟΥ ΕΛΛΗΝΑ.. ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΖΗΛΕΥΕΙΣ! ΚΙ ΟΧΙ ΤΟΥ ΣΚΟΥΛΗΚΙΟΥ ΤΟ ΛΙΩΣΙΜΟ!

"ΕΣΤ' ΗΜΑΡ ΟΤΙ ΦΟΙΒΟΣ ΠΑΛΙΝ ΕΛΕΥΣΕΤΑΙ"..

ΕΛΛΗΝΑ!!! ΑΠΕΝΔΥΣΟΥ ΤΗΝ ΠΡΟΒΙΑ ΤΟΥ ΒΑΡΒΑΡΟΥ! ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΗ ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΙΑ ΤΟΥ ΟΧΛΟΥ!

ΜΙΑ ΦΟΡΕΣΙΑ ΦΤΙΑΧΤΗΚΕ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ... ΘΩΡΑΞ ΚΑΙ ΟΠΛΟΝ ΧΑΛΥΒΔΙΝΟ...ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΔΟΡΥ!

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΧΕΙΣ. ΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ!  ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΞΕΡΕΙΣ. "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"!

ΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑ ΣΕ ΕΜΑΘΑΝ ΟΙ ΑΙΩΝΕΣ. ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ ΤΗ ΔΟΞΑ!

ΕΓΕΙΡΟΥ ΕΛΛΗΝΑ!

ΕΣΤ' ΗΜΑΡ ΟΤΕ ΦΟΙΒΟΣ ΠΑΛΙΝ ΕΛΕΥΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΣ'ΑΕΙ ΕΣΕΤΑΙ...

35ΜΚ/43 ΛΟΚ "ΛΕΟΝΤΕΣ"

Νικόλαος Δημητρόπουλος

ΑΪΝΤΕ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ ΡΕ!

Λοιπόν....
Είμαι Έλληνας μιλώ Ελληνικά είμαι περήφανος για τα καλά της ιστορίας μου και κλαίω για τα στραβά της.
Οι γονείς μου ήταν Έλληνες...και οι παππούδες μου...και οι παππούδες αυτών...και πάει παραπίσω ώσπου χάνεται στην ιστορία...

Είμαι περήφανος για τα μοναδικά χαρακτηριστικά των Ελλήνων (ίδια και απαράλλαχτα από χιλιάδες χρόνια τώρα) και απογοητεύομαι από τα ανάποδα τους.

Ως Έλληνας λυπάμαι πολύ για τα δεινά όλου του κόσμου και είμαι πρόθυμος να βοηθήσω  όμως δεν είμαι πρόθυμος να κάτσω να με πηδήξουν όλου του κόσμου οι "πονεμένοι" διότι αυτό δεν είναι συμπόνια, είναι μαλακία.

Λοιπόν...
Είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος με επίγνωση και όχι επειδή έτσι με βάπτισαν. Αυτή είναι η πίστη μου, αυτή ήταν η πίστη των γονιών μου, των παππούδων μου...και πάει λέγοντας μέχρι που χάνεται στην ιστορία..
Αυτή η πίστη κράτησε ζωντανό το γένος μου μέσα σε σειρά αιώνων πολλών. Ποτέ δεν επιτέθηκα σε κανέναν  για να τον κάνω με το ζόρι χριστιανό, αντίθετα, δέχτηκα πολλές επιθέσεις....για να αλλαξοπιστήσω εγώ.

Λοιπόν ...είμαι Έλληνας και Χριστιανός Ορθόδοξος...και η χώρα που μου άφησαν με αίμα ποτάμι οι πρόγονοι μου να ζω, είναι μικρή και πανέμορφη.
Έχει βουνά πολλά και θάλασσα ολόγυρα. Έχει πολλές ελιές, πορτοκαλιές,  λεμονιές, πεύκα, κυπαρίσσια, έλατα και ...μοσχομυρίζει... Γιατί η χώρα μου δεν είναι μόνο η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα και οι λοιπές ανθρωποκτόνες και μη ελληνικού τρόπου, πόλεις.

Είμαι Έλληνας και μου αρέσει το συγγενολόι μου. Ακόμα και οι φίλοι μου είναι συγγενείς μου... Ακόμα και οι συγγενείς των φίλων μου είναι συγγενείς μου. Και γουστάρω πολύ την βαβούρα που γίνεται όταν συναντιόμαστε κι ανοίγουν οι καρδιές μας.. Γιατί έχουμε καρδιά..και μπορούμε και θέλουμε να την ανοίγουμε στους ανθρώπους μας. 

Λοιπόν...τώρα τελευταία.....πολύ τελευταία, αν το συγκρίνω με τα χιλιάδες χρονιά της βιοτής των Ελλήνων, έχουν έρθει μερικές καινούργιες "μόδες". Μόδες που δεν με θέλουν Έλληνα. Δεν με θέλουν να αγαπώ και να περηφανεύομαι για την ιστορία μου. Που δεν με θέλουν χριστιανό ορθόδοξο, δεν με θέλουν να θυμάμαι, δεν με θέλουν να πιστεύω,  δεν με θέλουν να ξέρω πότε γίνομαι μαλάκας και πότε κάνω το μαλάκα. 

Έχουν έρθει κάτι "μόδες" που θέλουν να με πείσουν ότι αν αγαπώ την πατρίδα μου πρέπει να το αποδεικνύω  πληρώνοντας όσα έχω και δεν έχω...σε χρήμα και ιστορία, ξεπουλώντας τα πάντα μου σε ξένους,  ξεχνώντας τα πάντα μου, επειδή δεν αρέσει στους ξένους. Έτσι θα αποδείξω ότι είμαι ένας άξιος....παγκοσμιοποιημένος "Έλληνας".

Εγώ ήξερα πως το να αγαπάς την Ελλάδα το αποδεικνύεις με την ζωή σου που την δίνεις για αυτή την Πατρίδα και για όσους άλλους είναι σαν κι εσένα! Εγώ ήξερα πως η Πατρίδα δεν είναι ένα σύνολο από λογιστικά τερτίπια και ανεμοδουροϊδεολογήματα. 

Εγώ αυτά ήξερα, αυτά πίστευα, αυτά εξακολουθώ να πιστεύω  και....συμβαίνει να είμαι Έλληνας και ως Έλληνας, δικαιωματικά ο ιδιοκτήτης σε αυτό τον τόπο!

Σε όλους αυτούς που προσπάθησαν στο παρελθόν να με πείσουν και στο παρόν να με αναγκάσουν να αλλάξω, θέλω να ξέρουν πως στο μέλλον..αυτοί δεν θα υπάρχουν... Ενώ αντίθετα οι Έλληνες και η Ελλάδα, η Πίστη και η Ιστορία τους...θα υπάρχουν στον αιώνα τον άπαντα!

Σε όλους αυτούς, ξένους και ντόπιους (ατυχήματα καπότας),  έχω να πω το εξής  :
ΑΪΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!! Κι αν δεν μπορείτε να σας συνδράμω ευχαρίστως!!



Νικόλαος Δημητρόπουλος

ΟΙ ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΙ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ - ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΙ ΣΙΒΥΛΛΕΣ

Το βιβλίο που συνδέει την Αρχαία Ελλάδα και τους Ολυμπίους με τον
Ιησού Χριστό. 

Μοναδικά αρχαιολογικά ευρήματα και σπάνια χειρόγραφα από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του κόσμου, φέρνουν στο φως άγνωστες πτυχές του ελληνικού πολιτισμού και φανερώνουν ότι οι Σίβυλλες και ο Απόλλων (και ευρύτερα οι Ολύμπιοι) υπήρξαν προάγγελοι και προπομποί του Ιησού Χριστού.

Το εν λόγω σύγγραμμα αποτελεί το απόσταγμα των αναζητήσεων του συγγραφέα σε πλήθος αρχαιολογικών χώρων και μουσείων της ευρύτερης περιοχής της λεκάνης της Μεσογείου (από την Γαλλία και την Ιταλία μέχρι την Αίγυπτο και την Πετραία Αραβία) και των πολυετών ερευνών του στις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του κόσμου: Βιβλιοθήκη Βατικανού, Εθνική Βιβλιοθήκη Παρισίων, Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη Φλωρεντίας, British Library Λονδίνου, Bodleian Library Οξφόρδης, Πατριαρχική Βιβλιοθήκη Ιεροσολύμων, Βιβλιοθήκη Μονής Σινά, Βιβλιοθήκες των Μονών του Αγίου Όρους κ.ά.
Στο παρόν σύγγραμμα παρουσιάζονται πολλά σπάνια χειρόγραφα από τις ανωτέρω βιβλιοθήκες, αλλά και πλήθος ιστορικών μαρτυριών και αρχαιολογικών ευρημάτων, πολλά εκ των οποίων έρχονται για πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας.

Κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από
1-9-2005.
Εκδόσεις "ΔΗΛΙΟΣ"

Οι Προάγγελοι του Ιησού Χριστού- Απόλλων και Σίβυλλες (Αποθηκεύστε το βιβλίο σε μορφή pdf. ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ)

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Αγαπητοί φίλοι, το παρόν σύγγραμμα αποτελεί προϊόν μιας πολυετούς και επίπονης ερευνητικής προσπάθειας που είναι βασισμένη πάνω σε έγκριτες μαρτυρίες αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και Αγίων Πατέρων του Χριστιανισμού, αλλά και σε πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων και πολύτιμων χειρογράφων τα οποία προέρχονται από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του κόσμου.

Στόχος του συγγράμματος είναι να αναδειχθεί η άγνωστη προφητική δράση του Απόλλωνος στον αρχαίο ελληνικό κόσμο καθώς και οι λησμονημένοι χρησμοί των σοφών Σιβυλλών, οι οποίες διατελούσαν ιέρειες στα μεγαλύτερα μαντεία του Απόλλωνος.

Η ζώσα παρουσία του Απόλλωνος στα δρώμενα του αρχαίου κόσμου βρίσκεται πάντοτε σε άμεση σχέση και αλληλεξάρτηση με την ταυτόχρονη δράση των υπολοίπων Ολυμπίων «θεών». Εισάγω σε παρένθεση την λέξη θεοί, διότι δεν υπήρξαν θεοί με την σημερινή έννοια του όρου, αλλά θεράποντες και υπηρέτες του Υψίστου Θεού.

Για να γίνει κατανοητή αυτή η προσέγγιση, κατά την διάρκεια της ανάγνωσης του βιβλίου θα διεισδύσουμε και θα εντρυφήσουμε σε ζητήματα όπως η οντολογική φύση των Ολυμπίων, η αποστολή τους πάνω στην γη, αλλά και η πνευματική τους σχέση με τον ένα Θεό και Δημιουργό του σύμπαντος. Η σχέση αυτή αποτελεί στην ουσία και την σπονδυλική στήλη όλου του συγγράμματος.

Διότι, χάριν της πνευματικής κοινωνίας των Ολυμπίων και του Απόλλωνος με τον ένα Θεό, χάριν αυτής της θεϊκής μεταλήψεως από την Σοφία και το Πνεύμα του Θεού, κατέστη ο Απόλλων ικανός όχι μόνον να προαναγγείλει με τις προφητείες του την Έλευση του Ιησού Χριστού, αλλά συγχρόνως να εργαστεί και για την διάνοιξη της οδού της Ελεύσεώς Του.

Η συγκεκριμένη δράση του Απόλλωνος και ο τρόπος που διατυπώνεται σ’ αυτές τις γραμμές, ενδεχομένως να προκαλεί έκπληξη και απορία σε ένα μέρος των αναγνωστών που έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με μία τέτοια θεωρία. Και δικαιολογημένα, διότι η κατεστημένη άποψη γύρω από τους «θεούς» των Ελλήνων, τους κατατάσσει είτε στη σφαίρα του ανύπαρκτου και του φανταστικού, είτε στην κατηγορία των αρνητικών δαιμόνων, ή στην κατηγορία πανάρχαιων ανθρώπων ή βασιλέων με ιδιαίτερες δυνάμεις και ιδιότητες.

Οι Ολύμπιοι, όμως, δεν υπήρξαν τίποτε από τα ανωτέρω. Αντιθέτως, όπως θα διαπιστώσουμε από πλήθος ιστορικών καταγραφών, χειρογράφων και αρχαιολογικών ευρημάτων, υπήρξαν ένα μικρό μέρος των αγγέλων του Θεού, υπήρξαν ένα απειροελάχιστο μέρος της άπειρης πνευματικής ιεραρχίας του Δημιουργού. Αυτοί οι άγγελοι υπήρξαν οι οδηγοί του ελληνικού γένους και των Ελλήνων σοφών, οι οποίοι σοφοί με την σειρά τους συνέβαλλαν τα μέγιστα στην πνευματική εξύψωση της ανθρωπότητας, προετοιμάζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο εν αγνοία τους την Έλευση του Ιησού Χριστού επί της γης.
Πριν από την Έλευση του Χριστού, έπρεπε προηγουμένως ένα μέρος της ανθρωπότητας να ανέλθει σε μία ανώτερη πνευματική βαθμίδα, σε ένα ανώτερο σύστημα ηθικών αξιών. Έπρεπε η διδασκαλία του Θεανθρώπου να είναι οικεία στους ανθρώπους που θα την άκουγαν, διότι μόνον κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να γίνει κατανοητή, αποδεκτή, και να εξαπλωθεί εις τα πέρατα της οικουμένης. Σε αυτή την κατεύθυνση εργάστηκαν οι Έλληνες φιλόσοφοι, η διδασκαλία των οποίων υπήρξε συγγενική προς την διδασκαλία του Θεανθρώπου.

«Ο Ιησούς Χριστός», γράφει ο εξέχων γερμανός καθηγητής J. Leipoldt, «με την ανύψωση της προς πλησίον αγάπης στο ύψιστο ηθικό αξίωμα, απέρριψε κάθε ιουδαϊκό έθιμο, που ερχόταν σε αντίθεση προς αυτή, ενώ βρισκόταν πλησιέστερα προς την ελληνική σκέψη, ιδιαίτερα προς την στωική» 1.
Ο Άγγλος W.R. Inge, Πρύτανις του Πανεπιστημίου του St Paul, γράφει ότι η χριστιανική σκέψη είναι στην ουσία «η συνέχεια της ελληνικής θρησκευτικής σκέψης και πρακτικής», καθώς και ότι «είναι αδύνατο να αποβάλει κάποιος τον Πλατωνισμό από τον Χριστιανισμό, χωρίς να κατακερματίσει τον δεύτερο» 2.

Ο Άγιος Ιουστίνος, στο έργο του Απολογία Α΄, καταγράφει ότι ο Σωκράτης, ο Ηράκλειτος και οι όμοιοι με αυτούς φιλόσοφοι υπήρξαν στην ουσία οι προ Χριστού Χριστιανοί 3, ενώ ο Άγιος Αυγουστίνος διακηρύττει στο έργο του Εξομολογήσεις ότι η πλατωνική φιλοσοφία και η χριστιανική θεολογία συμπίπτουν «όχι κατά λέξη, αλλά κατά πνεύμα» 4.
Και πράγματι συμπίπτουν κατά πνεύμα, διότι η πηγή της έμπνευσης και για τους Έλληνες φιλοσόφους και για τους Άγιους Πατέρες είναι κοινή: το Πνεύμα του Θεού.

Η προσφορά των Ελλήνων στην πνευματική εξύψωση της ανθρωπότητας, κυρίως μέσω της φιλοσοφίας και της ηθικής, λειτούργησε στην ουσία ως μία προεργασία και προετοιμασία για την Έλευση του Ιησού Χριστού. Εκτός όμως από την φιλοσοφία, εξίσου σημαντικές υπήρξαν και οι υπόλοιπες κατακτήσεις στον χώρο του πολιτισμού και των επιστημών.

Ο διάσημος Γάλλος ιστορικός του παγκόσμιου πολιτισμού, Will Durant, καταγράφει μερικές από αυτές τις κατακτήσεις:
Δεν υπάρχει σχεδόν τίποτε αιωνόβιο στον πολιτισμό μας, που να μην προέρχεται από την Ελλάδα: Σχολεία, γυμναστήρια, αριθμητική, γεωμετρία, ιστορία, ρητορική, φυσική, βιολογία, ανατομία, υγιεινή, θεραπευτική, διακοσμητική, ποίηση, μουσική, τραγωδία, κωμωδία, φιλοσοφία, θεολογία... ηθική, φιλανθρωπία, δημοκρατία. Υπάρχουν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου ελληνικές λέξεις, που αντιπροσωπεύουν μορφές πολιτισμού... Δεν υπάρχει τίποτε στον ελληνικό πολιτισμό που να μην φωτίζει τον δικό μας πολιτισμό... 

Η ελληνική επιστήμη υπήρξε το μεγαλύτερο πνευματικό κατόρθωμα της ανθρωπότητας.
(Will Durant, Παγκόσμιος Ιστορία του Πολιτισμού, τόμ. Β΄, σελ. 4)

Ένας δεύτερος διαπρεπής ιστορικός, ο Bertrand Russel, διατυπώνει την απορία του αναφορικά προς την αιφνίδια άνοδο του πολιτισμού στην Ελλάδα:
Σε ολόκληρη την ιστορία τίποτε δεν είναι πιο εκπληκτικό ή τόσο δύσκολο να περιγραφεί όσο η αιφνίδια άνοδος του πολιτισμού στην Ελλάδα. (Bertrand Russel, Ιστορία της Δυτικής Φιλοσοφίας)

Το ίδιο διατυπώνει και η Γαλλίδα ακαδημαϊκός Jacqueline de Romilly, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και καθηγήτρια του College de France:
Ναι, η Ελλάδα είναι η χώρα των ανακαλύψεων... Μίλησαν για την ελευθερία· μίλησαν για την δημοκρατία· μίλησαν για την πρόοδο της επιστήμης· μίλησαν για την ενοχή, για την υπευθυνότητα, για την δικαιοσύνη· αλλά κάθε φορά ήταν η πρώτη σύλληψη αυτών των ιδεών, με την διαύγεια και την καθαρότητα της πρώτης φοράς... Αυτή η επιθυμία να κοινοποιήσουν, να διασαφηνίσουν, να αναζητήσουν από κοινού την αλήθεια, εξηγεί την ασύγκριτη έκρηξη, εκείνη την εποχή, όλων των επιστημών.
(Jacqueline de Romilly, Αγαπάμε τα Αρχαία Ελληνικά, σελ. 21-23)

Δεν έχει άδικο η Jacqueline de Romilly που ομιλεί για μία «ασύγκριτη έκρηξη», ούτε ο Bertrand Russel που θεωρεί απερίγραπτη και ανεξήγητη αυτήν την πολιτισμική έκρηξη που συνέβη στην Ελλάδα πριν από δυόμισι χιλιετίες. Διότι, σε καμία περίπτωση, οι Έλληνες δεν είναι μία ανώτερη φυλή, ούτε ο πολιτισμός που ανέπτυξαν ήταν ένα επίτευγμα αποκλειστικά δικό τους, αλλά, όπως σοφά λέγει ο Πλάτων στον Φίληβο, χρησιμοποιώντας ως ομιλούντα τον Σωκράτη, όλες οι τέχνες και οι κατακτήσεις του ελληνικού πνεύματος «ΘΕΩΝ ΜΕΝ ΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΔΟΣΙΣ»5, δηλαδή υπήρξαν μία δωρεά στους ανθρώπους από τους θεούς.

Με άλλα λόγια, πίσω από την αιφνίδια άνοδο του πολιτισμού που έλαβε χώρα στην Ελλάδα στα μέσα της 1ης π.Χ. χιλιετίας, πίσω από όλες αυτές τις πνευματικές κατακτήσεις τις οποίες περιέγραψε στο προαναφερθέν απόσπασμά του ο Will Durant, υπάρχει ένα αόρατο αγγελικό επιτελείο το οποίο καθοδηγούσε και επιτηρούσε με αγάπη και σοφία· υπάρχει ένα αγγελικό γένος το οποίο υπηρέτησε όχι μόνον το γένος των Ελλήνων, αλλά όλο το ανθρώπινο γένος, και βεβαίως το σχέδιο του Πανάγαθου Θεού.

Αυτό το αγγελικό γένος, όπως εύστοχα καταγράφει ο αλεξανδρινός Πατέρας Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, είναι οι «κατώτεροι άγγελοι» οι οποίοι παρέδωσαν στους Έλληνες την φιλοσοφία με πρόσταγμα του ιδίου του Θεού:
Αυτός (ο Θεός) είναι που έδωσε και στους Έλληνες την φιλοσοφία μέσω των κατώτερων αγγέλων. Διότι είναι μοιρασμένοι με θείο και αρχαίο πρόσταγμα οι άγγελοι κατά έθνη. (Κλήμης, Στρωματείς, 7, 2, 20)

Κατώτεροι άγγελοι ήταν αυτοί που παρέδωσαν στους Έλληνες την φιλοσοφία, σύμφωνα με τον αλεξανδρινό Πατέρα.
Αυτούς τους κατώτερους αγγέλους, ο Πλάτων στον Τίμαιο τούς αποκαλεί «κατώτερους θεούς», και συγχρόνως παιδιά του Αγαθού Δημιουργού, αναφερόμενος βεβαίως στους Ολυμπίους.

Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς θεωρούσε επιπλέον ότι «η ελληνική φιλοσοφία είναι καθαρή εικόνα της αληθείας και θεία δωρεά που παραδόθηκε στους Έλληνες»6, καθώς και ότι ο ίδιος ο Θεός υπήρξε συγχρόνως ο χορηγός της Καινής Διαθήκης, αλλά και της Ελληνικής Φιλοσοφίας7.

Δεν ήταν όμως μόνον η ελληνική φιλοσοφία και θεολογία που λειτούργησαν ως προθάλαμος της χριστιανικής πίστης. Στην ίδια κατεύθυνση συνέβαλε και η ζώσα παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή της Παλαιστίνης 8 και ειδικότερα της Γαλιλαίας, στην οποία έδρασε ο Ιησούς.

Η επαρχία της Γαλιλαίας στην οποία γεννήθηκε, μεγάλωσε και δίδαξε ο Ιησούς, όπως και οι γειτονικές επαρχίες της Δεκαπόλεως και της Περαίας, ήταν κατά την εποχή εκείνη πλήρως εξελληνισμένες, καθώς για διάστημα τριών αιώνων προ της Ελεύσεως του Χριστού ευρίσκοντο υπό την διοίκηση αρχικά των Πτολεμαίων και αργότερα των Σελευκιδών απογόνων της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η ελληνιστική περίοδος διήρκεσε στην Παλαιστίνη κατά την περίοδο 332-63 π.Χ. Η πλειονότητα λοιπόν των πόλεων της Γαλιλαίας, όπως και των άλλων επαρχιών που συνόρευαν με την Ιουδαία, ήταν ελληνιστικές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σ’ αυτές κατοικούσαν μόνον Έλληνες. Στις ίδιες πόλεις κατοικούσαν Ιουδαίοι, Σύροι, Παλαιστίνιοι και Άραβες, όμως η οργάνωση των πόλεων και ο τρόπος ζωής ήταν ελληνικά.
Αυτό ακριβώς καταγράφεται και στο κάτωθι απόσπασμα από την Παλαιά Διαθήκη:
Επίσης με σύσταση του Πτολεμαίου διατάχθηκαν οι γειτονικές ελληνικές πόλεις να υποχρεώνουν τους Ιουδαίους να τηρούν τα έθιμα των Ελλήνων *. (Β' Μακαβαίων, 6, 8)

Οι ίδιοι οι Ιουδαίοι καταγράφουν στην Βίβλο τους ότι γύρω από την Ιουδαία υπήρχαν ελληνικές πόλεις. Η εποχή στην οποία αναφέρεται το απόσπασμα είναι περί το 170 π.Χ. και ο κυβερνήτης που έδωσε την διαταγή να τηρούνται τα ελληνικά έθιμα ήταν ο Πτολεμαίος Δ΄.

Ακριβώς την ίδια διαταγή, κατά την ίδια χρονική περίοδο, είχε δώσει και ο φιλέλληνας αρχιερέας των Ιουδαίων, Ιάσων, αυτή την φορά όχι για τις γειτονικές ελληνικές πόλεις, αλλά για τις ίδιες τις πόλεις της Ιουδαίας:
Κι ο Ιάσων με την εξουσία που του δόθηκε υποχρέωσε τους συμπατριώτες του να ζουν όπως οι Έλληνες. (Β΄ Μακκαβαίων, 4, 10)

Ακόμη και οι ίδιοι οι Ιουδαίοι είχαν αρχίσει να ακολουθούν τον ελληνικό τρόπο ζωής. Ο φιλέλλην αρχιερέας των Ιουδαίων, Yeshua, ο οποίος μετέτρεψε το όνομά του στο ελληνικό Ιάσων, ζήτησε από τον βασιλέα Αντίοχο τον Επιφανή την άδεια, αλλά και την βοήθεια του να μετατρέψει την Ιερουσαλήμ σε πόλη ελληνική. Και την έλαβε.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο ίδρυσε στην ακρόπολη της πόλης ελληνικό Γυμνάσιο, Παλαίστρα και Εφηβείο και ώθησε τους «κράτιστους των εφήβων» να ακολουθούν τα ελληνικά ιδεώδη. Όπως καταγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη, την εποχή εκείνη (170 π.Χ.), οι έφηβοι Ιουδαίοι «έτρεχαν να συμμετάσχουν στην απαγορευμένη από τον νόμο χορηγία της παλαίστρας, όταν τους καλούσε ο ήχος του δίσκου. Περιφρονούσαν τις πατροπαράδοτες αξίες και εκτιμούσαν αφάνταστα τις ελληνικές τιμές» 9.

Δύο αιώνες, λοιπόν, πριν από την έλευση του Χριστού, η Ιερουσαλήμ είχε μετατραπεί σε μία πόλη ελληνιστική. Βεβαίως, τα επόμενα χρόνια, η ελληνική ακμή εξασθένησε με την επανάσταση των Μακκαβαίων, όμως ο ελληνικός σπόρος είχε ήδη πέσει σε ολόκληρη την Παλαιστίνη· και ο σπόρος αυτός ωρίμασε στην Γαλιλαία την εποχή του Χριστού.
Ο Άγιος Κύριλλος καταγράφει ότι κατά την εποχή του Χριστού, στις πόλεις της Γαλιλαίας κατοικούσαν Έλληνες.

Επειδή ευρίσκεται κοντά η χώρα των Ιουδαίων προς την χώρα των Γαλιλαίων και επειδή έχουν πόλεις και κωμοπόλεις γειτονικές μεταξύ τους οι Έλληνες και εκείνοι (οι Ιουδαίοι), έκαναν συχνές τις αναμίξεις, σύχναζαν δε οι μεν προς τους δε. (Κύριλλος, Ερμηνεία εις το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, τόμ. 2, σελ. 308)

Στις ελληνικές πόλεις της Γαλιλαίας και της ευρύτερης περιοχής του Ισραήλ αναφέρεται και ο Γάλλος ακαδημαϊκός Δανιήλ Ροπς:
Μέσα στον οργανισμό του Ισραήλ υπήρχε και ένα άλλο ξένο σώμα, οι ελληνικές πόλεις. Ένας αριθμός από οικισμούς, πολλοί από τους οποίους σημαντικοί, ήταν ελληνικοί, όχι εβραϊκοί. Άλλοι είχαν ιδρυθεί την εποχή που οι απόγονοι των στρατηγών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι Λαγίδες από την Αίγυπτο και οι Σελευκίδες από την Συρία, κρατούσαν στα χέρια τους την Παλαιστίνη, όπου είχαν εγκαταστήσει διάφορους δήμους με Έλληνες μετανάστες. Αποτελούσαν την Δεκάπολη, μία ομοσπονδία από δέκα πόλεις… ο Ίππος, η Γέρασα, η Πέλλα, τα Γάδαρα, η Φιλαδέλφεια… Και άλλες ελληνικές πόλεις είχαν ιδρυθεί στα παράλια, από την Πτολεμαΐδα, την παλιά Άκκα ως την Γάζα. Η Καισάρεια, που ο Ηρώδης ο Μέγας μετέτρεψε σε πρώτο λιμάνι της Παλαιστίνης, ήταν κατά τα τρία τέταρτα ελληνική. Και όταν ιδρύθηκε η Τιβεριάδα 10, στις όχθες της λίμνης, τον πληθυσμό της τον αποτελούσαν Έλληνες στο μεγαλύτερο μέρος του… Η Σεπφωρίς, η πρωτεύουσα της Γαλιλαίας, ήταν στην ουσία και αυτή ελληνική πόλη. (Δανιήλ Ροπς, Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη, σελ. 52-53)

Οι εξελληνισμένες πόλεις της Γαλιλαίας και ευρύτερα της Παλαιστίνης παρέμεναν ακμάζουσες και κατά την εποχή του Χριστού. Αν και οι πόλεις ευρίσκοντο υπό ρωμαϊκή διοίκηση, το ελληνικό στοιχείο εξακολουθούσε να είναι κυρίαρχο και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού ήταν ελληνικής καταγωγής.

Το αυτό συνέβαινε και με τους μαθητές του Χριστού οι οποίοι ήταν όλοι Γαλιλαίοι πλην ενός, του Ιούδα, ο οποίος ήταν Ιουδαίος 11. Οι Γαλιλαίοι μαθητές του Χριστού είχαν ρίζες ελληνικές - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήταν Έλληνες - και αυτό φανερώνεται όχι μόνον από την εξελληνισμένη περιοχή στην οποία κατοικούσαν, ούτε από τα αρχαία ελληνικά ονόματά τους - Φίλιππος, Πέτρος, Ανδρέας, Σίμων, Ιωάννης (εκ του Ίωνας), Θωμάς (εκ του θώμα=θαύμα) - αλλά και από την ακριβή γενεαλογία τους, η οποία καταγράφηκε στις αρχές του 3ου μ.Χ. αιώνα από τον Επίσκοπο Τύρου Δωρόθεο.

Η καταγραφή του Επισκόπου Δωροθέου, ο οποίος έζησε μεταξύ 2ου και 3ου μ.Χ. αιώνα, περιλαμβάνεται στην Χρονογραφία με τίτλο Chronicon Paschale 12 (εκδόσεις Βόννης και Βενετίας) και αποκαλύπτει ότι, όλες οι μητέρες των μαθητών του Χριστού είχαν αρχαία ελληνικά ονόματα:

Ιεροκλεία, η μητέρα του Ιωάννη και του Ιακώβου
Σοφία, η μητέρα του Φιλίππου
Ρέα, η μητέρα του Θωμά
Ουρανία, η μητέρα του Βαρθολομαίου
Ευτυχία, η μητέρα του Ιακώβου του Αλφαίου
Χειροθεία, η μητέρα του Ματθαίου
Αμμία (=μητέρα), η μητέρα του Σίμωνος του Κανανίτη
Σελήνη, η μητέρα του Θαδδαίου
Ιωάννα (εκ του Ίωνα), η μητέρα του Πέτρου και του Ιακώβου,
(Στην καταγραφή του Δωροθέου, δεν αναφέρονται τα ονόματα
της μητέρας του Σίμωνα του ζηλωτή και της μητέρας του Ιούδα.)

Όσον αφορά στους πατέρες των μαθητών του Χριστού, στην καταγραφή του Δωροθέου περιλαμβάνονται μερικές ακόμη αρχαίες ελληνικές ονομασίες όπως Διοφάνης, Σωσθένης, Άνδρων, Ζήνων, Αλφαίος, Ιωνάς (εκ του Ίωνας) και Ζεβεδαίος (εκ του Ζευς+Ιδαίος).

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι, διά μέσου των στοιχείων που παρουσιάζονται στην παρούσα ενότητα, δεν επιδιώκεται να ανακηρυχθούν οι Έλληνες σε εκλεκτό ή περιούσιο λαό του Θεού. Αφενός μεν, διότι μία τέτοια θέση θα ήταν επιζήμια, αφετέρου δε, διότι απέναντι στον Θεό όλοι οι λαοί και όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι.

Μέσω όμως των Γαλιλαίων Αποστόλων του Χριστού και μέσω της κοινής ελληνικής γλώσσας στην οποία εγράφησαν τα Ευαγγέλια, δηλαδή μέσω της γλώσσας που ο Μέγας Αλέξανδρος εξάπλωσε μέχρι τα βάθη της Ασίας, έγινε ο Χριστιανισμός παγκόσμια θρησκεία.

Ο Απόστολος Θωμάς, ο οποίος διεκήρυξε την Αλήθεια του Χριστού χρησιμοποιώντας την ελληνική γλώσσα, έφθασε μέχρι τα βάθη της Παρθίας και της Ινδίας βαδίζοντας πάνω στην ίδια λεωφόρο που, πριν από τέσσερις αιώνες, είχε διανοίξει ο Μέγας Αλέξανδρος.

Ο Απόστολος Θωμάς, σύμφωνα με την καταγραφή του Δωροθέου, γεννήθηκε στην Αντιόχεια13, οι γονείς του ονομάζονταν Διοφάνης και Ρέα, και η αδελφή του Λυσία.
Επιπροσθέτως, όπως καταγράφει ο Άγιος Επιφάνιος, οι περισσότεροι απ’ αυτούς που πίστεψαν στον Χριστό, ήταν κάτοικοι της ελληνιστικής πόλης Πέλλας, η οποία ευρίσκετο πλησίον του Ιορδάνη ποταμού. Η Πέλλα ανήκε διοικητικά στην Δεκάπολη της Παλαιστίνης και έλαβε την ονομασία της προς τιμήν της γενέτειρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΕΙΣ ΧΡΙΣΤΟΝ ΠΕΠΙΣΤΕΥΚΟΤΕΣ ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΑΝ ΚΑΤ’ ΕΚΕΙΝΟ ΚΑΙΡΟΥ ΚΑΤΩΚΗΣΑΝ ΤΟ ΠΛΕΙΣΤΟΝ, ΕΝ ΠΕΛΛΗ ΤΙΝΙ ΠΟΛΕΙ ΚΑΛΟΥΜΕΝΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΠΟΛΕΩΣ ΤΗΣ ΕΝ ΤΩ ΕΥΑΓΓΕΛΙΩ ΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗΣ.

Πάντες όσοι επίστευσαν στον Χριστό κατ’ εκείνον τον καιρό ως επί το πλείστον κατοικούσαν στην Περαία, στην πόλη Πέλλα, η οποία συγκαταλέγεται στην Δεκάπολη που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο.
(Επιφάνιος, Πανάριον, τομ.1, σελ. 335)

Δικαίως ο Γερμανός Hans Lietzmann, ο εξέχων εκκλησιαστικός ιστορικός και καθηγητής του Πανεπιστημίου του Βερολίνου, διεκήρυξε το 1936 στην αίθουσα της Ακαδημίας Αθηνών ότι:
«Ο Χριστιανισμός έγινε παγκόσμια θρησκεία μέσω του Ελληνισμού».
(Πρακτικά Ακαδημίας Αθηνών, τ. 11, σελ. 249, 1936)

Δεν έγινε όμως τυχαία ο Χριστιανισμός παγκόσμια θρησκεία μέσω του Ελληνισμού, αλλά διότι κάποιοι εργάστηκαν στην κατεύθυνση αυτή· αφενός μεν οι Έλληνες σοφοί με την προ Χριστού πνευματική τους προσφορά, οι Έλληνες Πατέρες με την μετά Χριστόν συνεισφορά και αυτοθυσία τους, αλλά και ένα αγγελικό γένος το οποίο μπορεί να μην «δώρισε» την φιλοσοφία στους Έλληνες, όπως καταγράφει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, αλλά αδιαμφισβήτητα καθοδήγησε και κατηύθυνε τις προσπάθειες των αρχαίων σοφών, με τρόπο αγαθό, αθέατο και ταπεινό. Διότι όταν οι άγγελοι βοηθούν, δεν γίνονται αντιληπτοί.

Ένας από τους αγγέλους αυτούς είναι και ο Απόλλων, ο οποίος αποτελεί το κεντρικό πρόσωπο αυτού του συγγράμματος.
Ο Φοίβος Απόλλων, μαζί με τις ιέρειές του, Σίβυλλες, υπήρξαν οι πρώτοι προφήτες του Ιησού Χριστού, οι οποίοι δεν προανήγγειλαν μόνον την Έλευση και το Σταυρικό Του Μαρτύριο, αλλά ακόμη και την Τελική Κρίση των ανθρώπων κατά την Δευτέρα Του Παρουσία.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι, η θεωρία που ανάγει τους Ολυμπίους σε αγγέλους του Θεού, αν και ακούγεται νέα και ριζοσπαστική, στην ουσία δεν είναι ούτε τόσο νέα ούτε τόσο ριζοσπαστική, διότι αποτελεί κατάκτηση του ελληνικού πνεύματος εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Το πρώτο σύγγραμμα του κόσμου στο οποίο καταγράφεται η αγγελική φύση του Απόλλωνος και των υπολοίπων Ολυμπίων, τυγχάνει να είναι και το αρχαιότερο σύγγραμμα του κόσμου: τα έργα του Τρισμεγίστου Ερμή τα οποία, όπως θα εξακριβώσουμε στην πορεία του βιβλίου, συνεγράφησαν πριν από τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνος σε ιερατική ιερογλυφική γραφή και διεσώθησαν στη χώρα της Αιγύπτου, η οποία έμεινε ανέγγιχτη από τον μεγάλο κατακλυσμό.

Ένα δεύτερο έργο της αρχαίας ελληνικής γραμματείας στο οποίο καταγράφεται η αγγελική φύση των Ολυμπίων είναι το έργο Τίμαιος του Πλάτωνος, το οποίο κατά την γνώμη του γράφοντος είναι το σημαντικότερο έργο του κορυφαίου φιλοσόφου όλων των εποχών. Στο έργο αυτό, ο Πλάτων διατρανώνει την άποψη ότι οι Ολύμπιοι «θεοί» υπήρξαν στην ουσία ουράνιοι υπηρέτες του Υψίστου Θεού και καθοδηγητές του ανθρωπίνου γένους.
Όλα τα ανωτέρω στοιχεία αναλύονται στην πορεία του βιβλίου με σκοπό όχι απλώς να παραθέσουμε τις ένθεες διδασκαλίες του Πλάτωνος και του Ερμή, παραμένοντας στάσιμοι σε κάτι που συνεγράφη πριν από χιλιάδες χρόνια, αλλά με σκοπό να προχωρήσουμε ακόμη πιο πέρα φανερώνοντας ακόμη περισσότερες άγνωστες πτυχές της δράσης των Ολυμπίων, με την βοήθεια των επιστημών της αρχαιολογίας, της γλωσσολογίας, της ιστορίας, ακόμη και της γενετικής.

Το παρόν σύγγραμμα αποτελεί συνδυαστική πολλών επιστημών, διότι ένα τόσο σύνθετο ζήτημα είναι χρήσιμο να προσεγγίζεται αφενός μεν με τρόπο κριτικό και επιστημονικό, αφετέρου δε με τρόπο πολύπλευρο και σφαιρικό.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο η θεματολογία του βιβλίου δεν περιορίζεται αυστηρά στον Απόλλωνα και τις Σίβυλλες, αλλά επεκτείνεται και σε άλλες συγγενικές ενότητες, οι οποίες υποβοηθούν εις το να έχουμε μία πιο ολοκληρωμένη και σφαιρική αντιμετώπιση των πραγμάτων.

Το βιβλίο ολοκληρώνεται με την παράθεση της περίφημης προφητείας της Σίβυλλας της Ερυθραίας περί της Τελικής Κρίσης των ανθρώπων κατά την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, αλλά και με ένα ειδικό κεφάλαιο που επικεντρώνεται στην σύνδεση αυτής της προφητείας με τα δρώμενα της σημερινής Παγκοσμιοποιημένης Εποχής και των εξελίξεων που αναμένονται.


Χάρης Κ. Σκαρλακίδης
Αθήνα, Ιούνιος 2005
http://www.scarlakidis.gr/apollon/prologos_apollon_neos.html


ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

1. J. Leipoldt, Jesu verhaltnis zu Griechen und Juden, Λειψία, 1941.
2. «The Legacy of Greece», κεφ. Religion, εκδ. Οξφόρδης.
3. «Και οι διαβιώσαντες συμφώνως προς τον Λόγον είναι Χριστιανοί, ακόμη και αν εθεωρήθησαν άθεοι, όπως εις τους Έλληνας μεν ο Σωκράτης και ο Ηράκλειτος και οι όμοιοι με αυτούς». (Ιουστίνος, Απολογία Α΄, κεφ. 46, 3, εκδ. Γρηγόριος ο Παλαμάς)
4. Αυγουστίνος, Εξομολογήσεις, βιβλ. vii, κεφ. ix.
5. Πλάτων, Φίληβος, 16 c.
6. «ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ… ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΟΥΣΑΝ ΕΙΚΟΝΑ ΕΝΑΡΓΗ, ΘΕΙΑΝ ΔΩΡΕΑΝ ΕΛΛΗΣΙ ΔΕΔΟΜΕΝΗΝ». (Κλήμης Αλεξανδρέυς, Στρωματείς, βιβλ. 1, κεφ. 2, 20)
7. «Ο ίδιος Θεός είναι και των δύο Διαθηκών χορηγός, αυτός που έδωσε και την ελληνική φιλοσοφία στους Έλληνες, μέσω της οποίας δοξάζεται ο Παντοκράτορας από τους Έλληνες» (Κλήμης Αλεξανδρεύς, Στρωματείς, βιβλ. 6, κεφ. 5, 16)
8. Η Παλαιστίνη διαιρείτο σε τέσσερις επαρχίες: την Ιουδαία, την Σαμάρεια, την Περαία και την Γαλιλαία η οποία καταλάμβανε το σημερινό βόρειο Ισραήλ.
*. Όλες οι μεταφράσεις της Παλαιάς Διαθήκης προέρχονται από την έκδοση της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας, ενώ οι μεταφράσεις της Καινής Διαθήκης προέρχονται από την έκδοση της Αποστολικής Εκκλησίας της Ελλάδος.
9. Β΄ Μακκαβαίων, 4, 14-15.
10. «Πολιτική πρωτεύουσα της Γαλιλαίας τότε (την εποχή του Χριστού) ήταν η Τιβεριάδα, πόλη ελληνική». (Εγκυκλ. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, λήμμα Γαλιλαία)
11. «Ήταν ο μόνος Ιουδαίος μεταξύ των μαθητών του Χριστού, γιατί όλοι οι άλλοι κατάγονταν από την Γαλιλαία.» (Εγκυκλ. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, λήμμα Ιούδας)
12. Η Χρονογραφία Chronicon Paschale περιέχεται: α. στο δίτομο έργο Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae, τομ. II, Bόννη, εκδ. Weberi, 1828, και β. στην έκδοση Βενετίας, τομ. II, 1729, σελ. 176.
13. Η Αντιόχεια, σύμφωνα με την γνώμη κάποιων ιστορικών υπήρξε η ωραιότερη πόλη του κόσμου και κατά την περίοδο της ακμής της είχε την ίδια ακτινοβολία με την Ρώμη ή την Αλεξάνδρεια. Η πόλη ιδρύθηκε το 293 π.Χ. από τον Σέλευκο Α΄ τον Νικάτορα, ο οποίος για την αποίκισή της μετέφερε από την κοντινή Αντιγονεία 5000 Αθηναίους και Μακεδόνες, και από άλλους οικισμούς Κρητικούς και Κυπρίους.